Author: videoslearning.com

អតិ​ស័យ

មានន័យថា ច្រើន​ក្រៃ, ច្រើន​ណាស់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សុខុម​សាស្រ្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា វិទ្យាសាស្រ្ត​ផ្នែក​ខាង​ការ​សិក្សា​ពី​អតិ​សុខុម​ប្រាណ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សុខុម​ប្រាណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សត្វ​មាន​ជីវិត​យ៉ាង​តូច​ល្អិត​ជា​ទី​បំផុត ដែល​គេ​អាច​មើល​ឃើញ​បាន​តែ​ដោយសារ​អតិ​សុខុម​ទស្សន៍។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សុខុម​ទស្សន៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រដាប់​សម្រាប់​ឆ្លុះ​មើល​នូវ​អតិ​សុខុម​ប្រាណ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សុខុមាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​ធ្លាប់​តែ​ស្រណុក​ក្រៃ​ពេក (ម. ព. សុខុមាល ផង)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សុខុម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា សុខុម​ក្រៃ​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សាយ័ណ្ហ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ល្ងាច​ពេក, ល្ងាច​ណាស់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សន្តាប

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ក្ដៅ​ខ្លាំង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​វិសេស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ប្លែក​ពេក, ប្លែក​ក្រៃលែង​ជាង​ប្រក្រតី។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​វិសាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ទូលាយ​ណាស់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មូល

មានន័យថា ថ្លៃ​ហួស​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មុខរ ឬ –មុខរៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មុខ​រឹង ​ឬ​មាត់​រឹង​ក្រៃ​ពេក (បើ​ស្ត្រី​ជា អតិ​មុខរា អ. ថ. –មុ-ខៈរ៉ា) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មានះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា មានះ​ក្រៃ​ពេក, ប្រកាន់​ហួស​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មានះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា មានះ​ក្រៃ​ពេក, ប្រកាន់​ហួស​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មហ័គ្ឃ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​មាន​តម្លៃ​ច្រើន​ក្រៃ​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មហន្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ធំ​កន្លង, ធំ​ណាស់ (ឥន្ថី, អតិ​មហន្តី)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​មធូរ

មានន័យថា ផ្អែម​ណាស់; ឆ្ងាញ់​ណាស់; ពីរោះ​ណាស់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ភោក្តា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា បរិភោគ​ហួស​ប្រមាណ, ស៊ី​ច្រើន​ហួស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ព្រឹទ្ធ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ចាស់​ណាស់ (បើ​ស្ត្រី​ជា អតិ​ព្រឹទ្ធា)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ពាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ក្មេង​ណាស់; ល្ងង់​ពេក​ (បើ​ស្ត្រី​ជា អតិ​ពាលា)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ពាក្យ ឬ–វាក្យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យ​ពោល​កន្លង គឺ​ពាក្យ​ជេរ, ពាក្យ​មើល​ងាយ, ពាក្យ​ហួស​ហេតុ, អតិ​កថា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​បរមា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. < អតិ + បរម គុ.) កម្រិត​យ៉ាង​ច្រើន, យ៉ាង​ខ្ពស់, យ៉ាង​ឆ្ងាយ​បំផុត; យ៉ាង​ច្រើន​បំផុត, យ៉ាង​ក្រៃលែង, ដ៏​លើស​លុប​បំផុត : អតិ​បរមា​នៃ​សីតុណ្ហ​ភាព​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា គឺ ៤១ អង្សា; គប្បី​ខិត​ខំ​ធ្វើ​ការ​នេះ ឲ្យ​បាន​លទ្ធ​ផល​ជា​អតិ​បរមា (បារ. Maximum) ។ ព. ផ្ទ. អប្ប​បរមា។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា (បា. < អតិ + បរម គុ.) កម្រិត​យ៉ាង​ច្រើន, យ៉ាង​ខ្ពស់, យ៉ាង​ឆ្ងាយ​បំផុត; យ៉ាង​ច្រើន​បំផុត, យ៉ាង​ក្រៃលែង, ដ៏​លើស​លុប​បំផុត : អតិ​បរមា​នៃ​សីតុណ្ហ​ភាព​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា គឺ ៤១ អង្សា; គប្បី​ខិត​ខំ​ធ្វើ​ការ​នេះ ឲ្យ​បាន​លទ្ធ​ផល​ជា​អតិ​បរមា (បារ. Maximum) ។ ព. ផ្ទ. អប្ប​បរមា ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទេព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទេពតា​ស័ក្តិ​ធំ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទុគ្គត ឬ–គ៌ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ទុគ៌ត​ក្រៃ​ពេក, ក្រីក្រ​ពន់​ពេក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទុក្ខ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទុក្ខ​ខ្លាំង, សេចក្ដី​ព្រួយ​ខ្លាំង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទុក្ករ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​កម្រ​ធ្វើ​កើត, ដែល​ធ្វើ​បាន​ដោយ​កម្រ​ក្រៃ​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទារុណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា អាក្រក់​ក្រៃ; កាច​ឆ្នើម (បើ​ស្ត្រី​ជា អតិ​ទារុណី)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ទាន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អំណោយ​យ៉ាង​ធំ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​តរុណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ក្មេង​ពេក; ខ្ចី​ណាស់ (ឥត្ថី. អតិ​តរុណី)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ចារិនី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ស្រី​ផិត​ប្តី។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ចរិយា ឬ –ចារ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ​ប្រព្រឹត្ត​កន្លង; ការ​ផិត​ក្បត់​ចិត្ត​ស្វាមី ​ឬ​ក្បត់​ចិត្ត​ភរិយា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ចណ្ឌាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កាច​ក្រៃ​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​គារវ​វាចា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សម្ដី​គោរព​ជា​អតិ​បរិមា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​គម្ភីរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ជ្រៅ​ក្រៃ​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ក្រោធ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ក្រោធ​ខ្លាំង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ក្រឹត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ធ្វើ​ល្មើស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​ក្រិស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ស្គម​ណាស់; ក្តៀប​ពេក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​កល្យាណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា មាន​លម្អ​ក្រៃ​ពេក (បើ​ស្ត្រី​ជា អតិ​កល្យាណី) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ​សោភ័ណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ល្អ​កន្លង (ឥត្ថី. អតិ​សោភនា ឬ –សោភា) ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសុខុមសាស្រ្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា វិទ្យាសាស្រ្តជាក្បួនសិក្សាពីអតិសុខុមប្រាណ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសុខុមប្រាណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សត្វមានជីវិតយ៉ាងល្អិតក្រៃលែង មើលឃើញបានតែដោយអតិសុខុមទស្សន៍ មានប្រាកដព្ធដ៍អាកាស និងក្នុងទឹក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសុខុមទស្សន៍វិធី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការពិនិត្យមើលដោយអតិសុខុមទស្សន៍។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសុខុមទស្សន៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រដាប់សម្រាប់សំឡឹងមើលនូវវត្ថុយ៉ាងល្អិតក្រៃលែង តែឃើញដូចជាធំ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសីតភាព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដំណើរត្រជាក់ទៅជាញាក់ ដោយសារត្រូវរងា ខ្លាំង សេចក្តីរំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំងភ្លាមៗ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិសារ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. ) រោគមួល ឬ រោគមួលឈាម។
ឧទាហរណ៍៖ រោគអតិសារ ( ហៅ អតិសាររោគ ក៏បាន, អ. ថ. —រ៉ៈ— )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិវេគភាព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សន្ទុះឡើងដល់កម្រិតបំផុតនៃជំងឺ នៃតណ្ហា នៃការចុកពើត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេក​ហិរញ្ញ ឬ –ហិរណ្យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រាក់​បន្ថែម ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេក​លាភ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា លាភ​ដោយ​ឡែក គឺ​លាភ​ដែល​កើត​មាន​ខុស​ពី​ប្រក្រតី​ដែល​ធ្លាប់​តែ​បាន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេក​ភណ្ឌ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា របស់​លើស​ពី​ចំនួន; ភណ្ឌៈ​ពិសេស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេកភាព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បរិមាណដែលសល់ ដែលលើស ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេកថវិកា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ហិរញ្ញវត្ថុសាធារណៈ
មានន័យថា ខ្ទង់ចំណូលដែលនៅសល់ជាក់ស្តែង ក្រោយពេលដែលចំណូលគ្រប់ប្រភេទដែលទទួលបាន ដកចេញនូវចំណាយគ្រប់ប្រភេទដែលបានចំណាយរួច។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិរេក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ ឬអ្វីៗដែលសល់ផល ដែលលើសពីសេចក្តីត្រូវការ។

                       អ្វីដែលលើសពីការកំណត់ ភាពច្រើនក្រៃ ភាពពិសេស ចំនួនបន្ថែម…។ ក្នុងន័យសេដ្ឋកិច្ច<<អតិរេក>>ប្រើសំដៅដល់ភាពលើសនៃចំនួន។
ឧទាហរណ៍៖ បន្ទាប់ពីបានដាក់ឱ្យអនុវត្តកម្មវិធីកែទម្រង់ការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុសាធារណៈរួចមក រាជរដ្ឋាភិបាលសម្រេចបានជាមូលដ្ឋាននូវ<<ភាពជឿទុកចិត្តនៃថវិកា>>តាមរយៈការបង្កើនចំណូល និងការធ្វើវិចារណកម្មចំណាយ ជាពិសេសបង្កើនបាននូវអតិរេកនៃថវិកាជាតិដែលអនុញ្ញាតឱ្យបង្កើនទុនវិនិយោគសាធារណៈលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសង្គមសេដ្ឋកិច្ចក្នុងគោលដៅពង្រឹង និងពង្រីកសេវាសាធារណៈ និងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្ររបស់ប្រជាជន។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. បា. ) ច្រើនក្រៃ, ច្រើនលើស; ដែលលើសពីកំណត់, ដែលហួសពីចំនួន, ពិសេស; ហ៊ឹកហ៊ាក់, អធិកអធម ។
ឧទាហរណ៍៖ របស់អតិរេក របស់លើសពីកំណត់; របស់ពិសេស; ប្រាក់អតិរេក ប្រាក់រង្វាន់ពិសេសដែលត្រូវថែមឲ្យ ។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះជា កិ. ក៏មាន, សំដៅសេចក្ដីថា “តោងទាមយក, ជ្រៀតបៀតយក; ទាមចំណែក” : ខ្ញុំមិនអតិរេកក្នុងរឿងនេះទេ ។

                        បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អៈតិរ៉េកៈ, ដូចជា អតិរេកចីវរ ចីវរដែលលើសពីចំនួនប្រើប្រាស់តាមពុទ្ធានុញ្ញាត ( ព. វិ. ពុ. ) : ភិក្ខុត្រូវវិកប្បអតិរេកចីវរទុកនឹងភិក្ខុផងគ្នា ( ម. ព. វិកប្ប ផង )។ អតិរេកភណ្ឌ របស់លើសពីចំនួន; ភណ្ឌៈពិសេស ។ អតិរេកលាភ លាភដោយឡែក គឺលាភដែលកើតមានខុសពីប្រក្រតីដែលធ្លាប់តែបាន ។ អតិរេកហិរញ្ញ ឬ —ហិរណ្យ ( —រ៉ាញ់ ឬ —រ៉ាន់) ប្រាក់បន្ថែម ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិភារភាព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ជំនឿទុកចិត្តដ៏ក្រៃលែង អំណាច និងអានុភាពក្រៃលែង។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បរិមាណដែលសល់ ដែលលើស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិពលកម្ម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដំណើរការ ឬឧស្សាហកម្មដែលទាមទារនូវចំនួនកម្លាំងពលកម្មដ៏ច្រើនទើបអាចផលិតទំនិញ ឬសេវាបាន។
ឧទាហរណ៍៖ រាជរដ្ឋាភិបាលមានគោលបំណងជំរុញកែប្រែ និងធ្វើទំនើបកម្មរចនាសម្ព័ន្ធឧស្សាហកម្មកម្ពុជាពិអតិពលកម្មទៅជាឧស្សាហកម្មផ្អែកលើជំនាញ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិផរណាហួសហេតុ/អធិកផរណា

មានន័យថា ការកើនឡើងខ្លាំងហើយលឿនក្នុងរយៈពេលខ្លី ដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាននៃអត្រាអតិផរណ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិផរណាជាថ្មី/បុនាតិផរណា

មានន័យថា ការកើនឡើងវិញនៃអត្រាអតិផរណា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិផរណា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការបញ្ចេញចាយហួសប្រមាណពេក នូវធនបត្រ ជាហេតុឱ្យតម្លៃឡើងទូទៅ។
ការកើនឡើងនៃកម្រិតថ្លៃជាទូទៅរបស់ទំនិញ និងសេវាក្នុងប្រទេស ឬតំបន់ ក្នុងរយៈពេលជាក់លាក់ណាមួយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិប្រមាណកម្ម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អំពើដែលលើសប្រមាណ ហួសប្រមាណ។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វាក្យបរិវត្តន៍ សម ថាំង)

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិប្រមាណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រាក់កំរៃដែលធនាគារិកបានធ្វើហិតប្រយោជន៍ដល់អតិថិជនរបស់ខ្លួន (ម.ព. អតិថិជន)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិបរិមាណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភាពដែលធំបំផុត ឬបរិមាណដែលឡើងទៅដល់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិទុព្វល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មនុស្សដែលមានកម្លាំងទ្រុឌទ្រោម ធ្វើការរកស៊ីអ្វីលែងកើត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថី

មានន័យថា ( ម. ព. អតិថិ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ—

មានន័យថា ( ម. ព. អតិថិ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​សន្និបាត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ​ប្រជុំ​ភ្ញៀវ ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​វេស្ម័ន, –មន្ទីរ ឬ –គ្រឹះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ផ្ទះ​សម្រាប់​ទទួល​ភ្ញៀវ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​វត្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សណ្តាប់ធ្នាប់​ ឬ​បែប​បទ​របស់​ភ្ញៀវ​ ឬ​របស់​អ្នក​ទទួល​ភ្ញៀវ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​ពលី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ពលិការ​ដល់​ភ្ញៀវ, ការ​ទទួល​ភ្ញៀវ; ហៅ អតិថិ​ក្រិយា, –បូជា ឬ –សក្ការៈ ក៏​បាន (ម. ព. ពលី ផង)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​ពលី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ពលិការ​ដល់​ភ្ញៀវ, ការ​ទទួល​ភ្ញៀវ; ហៅ អតិថិ​ក្រិយា, –បូជា ឬ –សក្ការៈ ក៏​បាន (ម. ព. ពលី ផង)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​ធម៌

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ច្បាប់​ទទួល​ភ្ញៀវ, ច្បាប់​គួរ​សម​ទៅ​រក​ភ្ញៀវ (ហៅ អតិថិ​វិន័យ ក៏​បាន)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ​គារវៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ​គោរព​ភ្ញៀវ, ការ​គួរ​សម​ចំពោះ​ភ្ញៀវ (ប្រើ​ជា អតិថិ​គោរព ក៏​បាន) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិតា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សារព័ននៃជន តែងតែពឹងពាក់លើអ្នកវិជ្ជាជីវៈ ឬពាណិជ្ជករណាមួយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិជន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បុគ្គលដែលមានបំណងចង់ទិញ ឬដែលមានមធ្យោបាយ ខាងការបង់ប្រាក់ ឬដែលពឹងពាក់លើអ្នកវិជ្ជាជីវៈ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧស្សាហកម្មហិរញ្ញវត្ថុ
មានន័យថា អ្នកដែលប្រើប្រាស់សេវាកម្មវាយតម្លៃ និងសេវាកម្មអចលនវត្ថុ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិថិ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. អតិថិ ) ភ្ញៀវ, ភ្ញៀវពន្លឺ ។ អតិថិគារវៈ ( —រៈវៈ ) ការគោរពភ្ញៀវ, ការគួរសមចំពោះភ្ញៀវ ( ប្រើជា អតិថិគោរព ក៏បាន ) ។ អតិថិធម៌ ច្បាប់ទទួលភ្ញៀវ, ច្បាប់គួរសមទៅរកភ្ញៀវ ( ហៅ អតិថិវិន័យ ក៏បាន ) ។ អតិថិពលី ( —ពៈលី ) ពលិការដល់ភ្ញៀវ, ការទទួលភ្ញៀវ; ហៅ អតិថិក្រិយា, —បូជា ឬ —សក្ការៈ ក៏បាន ( ម. ព. ពលី ផង )។ អតិថិវត្ត សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទរបស់ភ្ញៀវឬរបស់អ្នកទទួលភ្ញៀវ ។ អតិថិវេស្ម័ន, —មន្ទីរ ឬ —គ្រឹះ ផ្ទះសម្រាប់ទទួលភ្ញៀវ ។ អតិថិសន្និបាត ការប្រជុំភ្ញៀវ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិជាតបុត្ត ឬ–បុត្រ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កូន​ប្រសើរ​កន្លង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិជន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជវង្សដែលរស់នៅតាមនិគមជនបទ (ម.ព. រាជវង្ស)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិច្ចាគ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា លក្ខណៈនៃបុគ្គលជាអ្នកខ្ជះខ្ជាយទ្រព្យសម្បត្តិ ការចាយខ្ជះខ្ជាយតាមតែប្រទះដៃ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិចារជាតិ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មនុស្សដែលកើតពីម្តាយ​ផិតក្បត់ប្តីរបស់ខ្លួន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិចរិយា, ចារិនី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដែលផិតក្បត់ចិត្តគ្នា (ប្តី ប្រពន្ធ) ស្រ្តីផិតប្តីដោយលួចសហាយស្មន់នឹងប្រុសដទៃ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលផិតក្បត់ចិត្តគ្នា (ប្តី ប្រពន្ធ) ស្រ្តីផិតប្តីដោយលួចសហាយស្មន់នឹងប្រុសដទៃ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិកាយវិកល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មនុស្សកំបុតអវយវៈធ្ងន់ មានដៃ និងជើង ជាដើម (ម.ព. កាយវិកល)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតិ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. ) កន្លង; ក្រៃ, ពេក, ក្រៃពេក, ពន់ពេក, ក្រៃលែង; លើស, លើសលែង, ហួស, ហួសពេក; ផុត, បំផុត, ណាស់ ។ និបាតសព្ទ ( ឬបា. ហៅ ឧបសគ្គ, សំ. ហៅ ឧបសគ៌ ) ជាបុព្វបទសម្រាប់ប្រើចំពោះតែរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមនាមសព្ទឬកិរិយាសព្ទ, ដូចជា អតិកថា សម្ដីហួសហេតុ; អតិពាក្យ ។ អតិកល្យាណ ( —កល់-យ៉ាន ) មានលម្អក្រៃពេក ( បើស្ត្រីជា អតិកល្យាណី ) ។ អតិក្រិស ស្គមណាស់; ក្ដៀបពេក ។ អតិក្រឹត ធ្វើល្មើស ។ អតិក្រោធ ក្រោធខ្លាំង ។ អតិគម្ភីរ ជ្រៅក្រៃពេក ។ អតិគម្ភីរភាព (—គ័ម-ភី-រៈ—) ភាវៈជ្រៅក្រៃពេក ។ អតិគារវវាចា សម្ដីគោរពជាអតិបរមា ។ អតិចណ្ឌាល កាចក្រៃពេក ។ អតិចរិយា ឬ —ចារ ការប្រព្រឹត្តកន្លង; ការផិតក្បត់ចិត្តស្វាមីឬក្បត់ចិត្តភរិយា ។ អតិចារិនី ស្រីផិតប្ដី ។ អតិជាតបុត្ត ឬ —បុត្រ ( —ជាតៈ— ) កូនប្រសើរកន្លង ។ អតិតរុណ ( —តៈរុន ) ក្មេងពេក; ខ្ចីណាស់ ( ឥត្ថី. អតិតរុណី ) ។ អតិទាន អំណោយយ៉ាងធំ ។ អតិទារុណ អាក្រក់ក្រៃ; កាចឆ្នើម ( បើស្ត្រីជា អតិទារុណី ) ។ អតិទុក្ករ ដែលកម្រធ្វើកើត, ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក ។ អតិទុក្ខ ទុក្ខខ្លាំង, សេចក្ដីព្រួយខ្លាំង ។ អតិទុគ្គត ឬ —គ៌ត ( —គត់ ) ទុគ៌តក្រៃពេក, ក្រីក្រពន់ពេក ។ អតិទេព ទេពតាស័ក្តិធំ ។ អតិបរមា ( —ប៉ៈរ៉ៈម៉ា) ន. ឬ គុ. ( បា. < អតិ + បរម គុ. ) កម្រិតយ៉ាងច្រើន, យ៉ាងខ្ពស់, យ៉ាងឆ្ងាយបំផុត; យ៉ាងច្រើនបំផុត, យ៉ាងក្រៃលែង, ដ៏លើសលុបបំផុត : អតិបរមានៃសីតុណ្ហភាពនៅប្រទេសកម្ពុជា គឺ ៤១ អង្សា; គប្បីខិតខំធ្វើការនេះ ឲ្យបានលទ្ធផលជាអតិបរមា ( បារ. Maximum ) ។ ព. ផ្ទ. អប្បបរមា ។ អតិបរិមាណ ( —បៈរ៉ិម៉ាន ) បរិមាណយ៉ាងក្រៃលែង, ចំនួនយ៉ាងច្រើនឬយ៉ាងខ្ពស់បំផុត ( ម. ព. បរិមាណ ផង ) ។ អតិពាក្យ ឬ —វាក្យ ពាក្យពោលកន្លង គឺពាក្យជេរ, ពាក្យមើលងាយ, ពាក្យហួសហេតុ, អតិកថា ។ អតិពាល ក្មេងណាស់; ល្ងង់ពេក ( បើស្ត្រីជា អតិពាលា ) ។ អតិព្រឹទ្ធ ចាស់ណាស់ ( បើស្ត្រីជា អតិព្រឹទ្ធា ) ។ អតិភោក្ដា ( ជើង ដ ) បរិភោគហួសប្រមាណ, ស៊ីច្រើនហួស ។ អតិមធូរ ( —មៈធូ; សំ. បា. —មធុរ ) ផ្អែមណាស់; ឆ្ងាញ់ណាស់; ពីរោះណាស់ ។ អតិមហ័គ្ឃ ( —មៈហ័ក ) ដែលមានតម្លៃច្រើនក្រៃពេក ។ អតិមហន្ត ( —មៈហន់ ) ធំកន្លង, ធំណាស់ ( ឥត្ថី. អតិមហន្តី ) ។ អតិមានះ មានះក្រៃពេក, ប្រកាន់ហួសពេក ។ អតិមុខរ ឬ —មុខរៈ ( —មុ-ខ ឬ —មុខៈរ៉ៈ ) មុខរឹងឬមាត់រឹងក្រៃពេក ( បើស្ត្រីជា អតិមុខរា អ. ថ. —មុ-ខៈរ៉ា ) ។ អតិមូល ថ្លៃហួសពេក ។ អតិវិសាល ទូលាយណាស់ ។ អតិវិសេស ប្លែកពេក, ប្លែកក្រៃលែងជាងប្រក្រតី ។ អតិវិសេសគុណនាម គុណនាមដែលមានដំណើរប្លែកក្រៃលែងជាងប្រក្រតី, ដូចជា ខ្ពស់សន្លឹម, ជ្រៅស្រឡូង ជាដើម; សន្លឹម, ស្រឡូង ជា អតិវិសេសគុណនាម ។ អតិសន្ដាប ក្ដៅខ្លាំង ។ អតិស័យ ច្រើនក្រៃ, ច្រើនណាស់ ។ អតិសាយ័ណ្ហ ល្ងាចពេក, ល្ងាចណាស់ ។ អតិសុខុម សុខុមក្រៃពេក ។ អតិសុខុមទស្សន៍ ( —មៈទស់ ) ប្រដាប់សម្រាប់ឆ្លុះមើលនូវអតិសុខុមប្រាណ ។ អតិសុខុមប្រាណ សត្វមានជីវិតយ៉ាងតូចល្អិតជាទីបំផុត ដែលគេអាចមើលឃើញបានតែដោយសារអតិសុខុមទស្សន៍ ។ អតិសុខុមសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រផ្នែកខាងការសិក្សាពីអតិសុខុមប្រាណ ។ អតិសុខុមាល ( —ម៉ាល ) ដែលធ្លាប់តែស្រណុកក្រៃពេក ( ម. ព. សុខុមាល ផង ) ។ អតិសោភ័ណ ល្អកន្លង ( ឥត្ថី. អតិសោភនា ឬ —សោភា )។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អតប្បា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ) ឈ្មោះឋានព្រហ្មសុទ្ធាវាសជាន់ទី ២។
ឧទាហរណ៍៖ ឋានអតប្បា ( ម. ព. សុទ្ធាវាស ក្នុងពាក្យ សុទ្ធ ផង )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ស្រែកថ្ងូររនរន្ថាន់ហាក់ដូចជាត្អូញ ( ចំពោះតែមាន់ញី )។
ឧទាហរណ៍៖ មេមាន់អតរកកល់ពង ( រកកល់បញ្ចេញស៊ុត )។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរមាន់ញីអត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្តូងព្រះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គុម្ពព្រឹក្សតូចមួយប្រភេទ កម្ពស់ ១-២ ម ស្ទើរវារ ឬវារ ដុះក្នុងព្រៃ លើដីទំនាបនៃឧបទ្វីបឥណ្ឌូចិន ជ្វា និងលើកោះ Sumatra គេស្ងោរស្លឹក និងគ្រាប់ ផឹកឱ្យធ្លាក់ព្រូន។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ណាម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះដែនឬប្រទេសមួយក្នុងប្រជុំឥណ្ឌូចិន មានក្រុងវ៉េជារាជធានី ។
ឧទាហរណ៍៖ ប្រទេសអណ្ណាម, ព្រះរាជាក្រុងអណ្ណាម ( សម័យបច្ចុប្បន្ន ហៅវៀតណាមកណ្ដាល )។

                       មនុស្សដែលមានសញ្ជាតិក្នុងប្រទេសនោះក៏ហៅ អណ្ណាម ដែរ
ឧទាហរណ៍៖ ជាតិអណ្ណាម, ពួកអណ្ណាម គឺពួកវៀតណាមកណ្ដាល ( សំដៅសេចក្ដីថា ជាតិយួន, ពួកយួនកណ្ដាល ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ណវៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អណ្ណព )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ណព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. អណ្ណវ; សំ. អណ៌វ ) សមុទ្រ ។ អណ្ណវប្បទេស ឬ —ប្រទេស លំហសមុទ្រ ។ មហណ្ណព មហាសមុទ្រ ( ម. ព. នេះទៀតផង )។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌ—

មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អណ្ឌៈ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌ​សណ្ឋាន ឬ អណ្ឌាការ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (< អណ្ឌ + អាការ) ដែល​មាន​សណ្ឋាន​ឬ​អាការ​ដូច​រាង​ស៊ុត; សណ្ឋាន​ស៊ុត; រាង​ពង​ក្រពើ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌ​រោគ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រោគ​កើត​នៅ​អណ្ឌៈ (មាន​ស្រែង​កង្កែប​ជាដើម)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌ​ពិកល ឬ –វិកល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ពិកល​អណ្ឌៈ (មាន​កោប​ជាដើម)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. អណ្ឌ; សំ. អាណ្ឌ ឬជា អណ្ឌ ក៏មាន ) ស៊ុត ( ពងសត្វ មានពងមាន់, ពងទាជាដើម )
ឧទាហរណ៍៖ អណ្ឌៈបក្សី ( ព. ខ្ព. ប្រើជា ស៊ុត ក៏បាន ) ។

                      អវយវៈមួយប៉ែកនៅត្រង់ខាងក្រោមអង្គជាតបុរស ( ព. ខ្ព.; ព. សា. ពងស្វាស ឬ ពងល្វា )
ឧទាហរណ៍៖ ហើមអណ្ឌៈ ។

                      អណ្ឌៈធំ អណ្ឌៈកោប ( ពងកោប ) ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃសរសេរជា អណ្ឌ អ. ថ. អន់-ឌៈ; ដូចជា អណ្ឌកោស សំបកស៊ុត; ស្បែកអណ្ឌៈ ។ អណ្ឌជៈ សត្វដែលកើតអំពីស៊ុត ( ហៅ អណ្ឌជសត្ត ឬ —សត្វ ក៏បាន ) ។ អណ្ឌជៈកំណើត កំណើតអំពីស៊ុត ( ហៅ ទ្វិជសត្វ ក៏បាន ) ។ អណ្ឌពិកល ឬ —វិកល ពិកលអណ្ឌ ( មានកោបជាដើម ) ។ អណ្ឌពិការ ឬ —វិការ ពិការអណ្ឌៈ ។ អណ្ឌរោគ រោគកើតនៅអណ្ឌៈ ( មានស្រែងកង្កែបជាដើម ) ។ អណ្ឌសណ្ឋាន ឬ អណ្ឌាការ ( < អណ្ឌ + អាការ ) ដែលមានសណ្ឋានឬអាការដូចរាងស៊ុត; សណ្ឋានស៊ុត; រាងពងក្រពើ ។ អណ្ឌាស័យ ចំណែកសរីរាវយវៈសត្វដែលកកើតបានជាពង, លំនៅនៃពង; ផ្នែកខាងក្នុងនៃគ្រាប់រុក្ខជាតិដែលជាទីដុះពូជ ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌា—

មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អណ្ឌៈ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌាស័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ចំណែក​សរីរាវយវៈ​សត្វ​ដែល​កកើត​បាន​ជា​ពង, លំនៅ​នៃ​ពង; ផ្នែក​ខាង​ក្នុង​នៃ​គ្រាប់​រុក្ខ​ជាតិ​ដែល​ជា​ទី​ដុះ​ពូជ ។

                        ល។ចំណែកសេរីរាវយវៈ នៃសត្វដែលកកើតជាពង ចំណែកខាងក្នុងនៃគ្រាប់រុក្ខជាតិដែល​ជាទីដុះនូវពូជ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌសេតជាត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដែលស្រដៀងនឹងអណ្ឌសេត បានដល់សារជាតិទាំងឡាយ ដែលមានធាតុអាស្ហូតនៅលាយ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលស្រដៀងនឹងអណ្ឌសេត បានដល់សារជាតិទាំងឡាយ ដែលមានធាតុអាស្ហូតនៅលាយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌសេត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សារជាតិនៃសរីរាង្គមានក្លិនឆ្អាប ពណ៌សស្លែតអន្លាយហើយប្រៃឡមៗ សណ្ឋានដូចជាតិសនៃស៊ុត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌផា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដែលកើតជាកូនដោយសារស៊ុត ឬពង សត្វដែលបង្កើតកូនដោយពង មានមាន់ និងពស់ជាដើម។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលកើតជាកូនដោយសារស៊ុត ឬពង សត្វដែលបង្កើតកូនដោយពង មានមាន់ និងពស់ជាដើម។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌប្រណាលី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បំពង់ជាប្រឡាយ សម្រាប់ឱ្យសត្វជម្រុះពងមកខាងក្រៅ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌជៈ​កំណើត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កំណើត​អំពី​ស៊ុត (ហៅ ទ្វិជ​សត្វ ក៏​បាន)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌជៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សត្វ​ដែល​កើត​អំពី​ស៊ុត (ហៅ អណ្ឌជ​សត្ត ឬ–សត្វ ក៏​បាន)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អណ្ឌគោល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ធាតុញីដែលកកើតជាពង ដោយការបញ្ចូលអង្គជាតិឈ្មោល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត