តើពាក្យ «អតេកិច្ឆ» មានន័យដូចម្ដេច ?

អតេកិច្ឆ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( បា. អតេកិច្ឆ; សំ. អ + ចិកិត្ស ) ដែលមិនគួររក្សាបាន, ដែលអស់កែបាន, ដែលកែខៃលែងកើត : ទោសនុះជាអតេកិច្ឆា ។ ព. ផ្ទ. សតេកិច្ឆ, សតេកិច្ឆា ។ អតេកិច្ឆបុគ្គល បុគ្គលដែលមានទោសធ្ងន់ឥតអ្នកណាជួយបន្ធូរបន្ថយឬជួយសម្រាលបានឡើយ។ អតេកិច្ឆភាព ភាពឬដំណើរកែលែងកើត ។ អតេកិច្ឆរោគ រោគដែលពេទ្យអស់កែបាន ( ហៅ អតេកិច្ឆាពាធ ក៏បាន )។ អតេកិច្ឆាបត្តិ ( បា. < អតេកិច្ឆ + អាបត្តិ ) អាបត្តិដែលភិក្ខុត្រូវហើយនឹងនៅជាភិក្ខុភាវៈតទៅទៀតពុំបាន ( អាបត្តិបារាជិក )។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត