Author: videoslearning.com

អាសហ្កាបាត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស តួកម៉េនីស្ថាន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសវ—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាសវ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសវៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាសវ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសវក្ខ័យ ឬ អាស្រវក្ស័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ​ក្ស័យ​អាសវៈ គឺ​ការ​អស់​អាសវក្កិលេស ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសវក្កិលេស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កិលេស​ជា​គ្រឿង​ត្រាំ​ក្នុង​សន្ដាន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសវ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. អាសវ; ឬ សំ. អាស្រវ) គ្រឿងត្រាំ; ទឹកតម្រាំ; ទឹកដម; ស្រាត្រាំ គឺសុរាឬមេរ័យកើតពីទឹកអំពៅឬទឹកឃ្មុំ, ទឹកត្នោតជាដើមដែលត្រាំគ្រឿងផ្សំផ្សេងៗ; គ្រឿងជ្រក់, ទឹកជ្រក់; គ្រឿងសៅហ្មង, ហេតុមោះហ្មង; ឧបទ្រព, ចង្រៃ ។ ព. ពុ. កិលេសជាគ្រឿងត្រាំ គឺកិលេសធម៌ដែលត្រាំនៅក្នុងសន្ដាន, មាន ៤ យ៉ាងគឺ ១- កាម ហៅថា កាមាសវៈ; ២- ភព ហៅ ភវាសវៈ; ៣- ទិដ្ឋិ ហៅ ទិដ្ឋាសវៈ; ៤- អវិជ្ជា ហៅ អវិជ្ជាសវៈ; (ម. ព. ឱឃ ផង) ។ អាសវក្កិលេស កិលេសជាគ្រឿងត្រាំក្នុងសន្ដាន ។ អាសវក្ខ័យ ឬ អាស្រវក្ស័យ ការក្ស័យអាសវៈ គឺការអស់អាសវក្កិលេស ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសយដ្ឋានអេឡិចត្រូនិច

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា វាក្យសព្ទនេះមាននិយមន័យច្រើន ដូចខាងក្រោម៖ ១. លេខ ឬអក្សរអេឡិចត្រូនិច សម្រាប់កំណត់អំពីអាសយដ្ឋាន ឬអត្តសញ្ញាណ នៃបណ្ដាញបច្ចេកវិទ្យាគមនាគមន៍និងព័ត៌មាន។ ២. លេខ ឬអក្សរអេឡិចត្រូនិច សម្រាប់សម្គាល់អាសយដ្ឋានអ៊ីមែល កុំព្យូទ័រ ឬឧបករណ៍ប្រហាក់-ប្រហែល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសយដ្ឋាន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. ) ទីសម្រាប់នៅអាស្រ័យ, លំនៅនៃជនណាមួយ; ទីនៅអាស្រ័យដែលគេសរសេរកាខ្នងស្រោមសំបុត្រផ្ញើទៅឲ្យបុគ្គលណាមួយ។
ឧទាហរណ៍៖ សូមសរសេរកាខ្នងស្រោមសំបុត្រ តាមអាសយដ្ឋានរបស់ខ្ញុំដូច្នេះ…(បារ. Adresse, អ. address) ។

                      កន្លែងជាទីនៅនៃបុគ្គលណាមួយ ឬទីលំនៅដែលគេកាលើខ្នងស្រោមសំបុត្រ ផ្ញើទៅឱ្យជនណាមួយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសភិវាទ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាសភិវាចា ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសភិវាចា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. ) វាចាជារបស់ឧសភបុរស, សម្ដីរបស់មហាវីរៈបុរស ដែលខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតឥតមានបុគ្គលណាមួយប្រៀបផ្ទឹមបាន។
ឧទាហរណ៍៖ ព្រះមហាសត្តនាមសិទ្ធត្ថ កាលទ្រង់ទើបប្រសូត្រចាកព្រះឧទរនៃព្រះមាតាភ្លាម បែរព្រះភ័ក្រឆ្ពោះទៅឧត្តរទិសឈាន៧ជំហាន ព្រះអង្គទ្រង់បន្លឺនូវអាសភិវាចាថា “អាតា្មអញជាកំពូលនៃលោក ! អាត្មាអញជាបុគ្គលប្រសើរជាងគេក្នុងលោក ! អាត្មាអញជាចម្បងជាងគេទាំងអស់ក្នុងលោក ! ជាតិនេះជាកំណើតចុងក្រោយបំផុតរបស់អាត្មាអញ ! អំណើះតទៅមុខ អាត្មាអញលែងកើតទៀតហើយ ! ” ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម.ក្នុង ព. អាសនៈ ឬ អាសន៍ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន​សាលា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សាលា ​ឬ​រោង​សម្រាប់​អង្គុយ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាសន្ន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​អន្ធ​ក្រ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា < អាសន្ន “ជិត” + អន្ធ “ងងឹត; ខ្វាក់” + ក្រ) ការ​ក្រ ​ឬ​កិច្ច​ធុរៈ​យ៉ាង​ក្រ​ដែល​ស្រាប់​តែ​មក​ដល់ ងងឹត​ឈឹង​ដឹង​ហេតុ​ពុំ​ប្រាកដ​ជា​រក​ផ្លូវ​ឧបាយ​នឹង​កែ​បាន​ដោយ​លំបាក ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​លាភ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា លាភ​ដែល​ងាយ​បាន​ភ្លាម​ៗ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​រោគ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រោគ​ទាន់ហន់ គឺ​ជំងឺ​រហ័ស ដែល​ចាប់​ឈឺ​ភ្លាម ច្រើន​តែ​ស្លាប់​ភ្លាម​ៗ ។ ខ្មែរ​ច្រើន​ហៅ​សំដៅ​ចំពោះ អហិវាត​រោគ ថា អាសន្ន​រោគ (គួរ​ប្រយ័ត្ន​កុំ​និយាយ​ថា អាសន្ត​រោគ (អាសន់-តៈរោក) ព្រោះ​និយាយ​ភ្លាត់​បែប​នេះ​ខុស​ទេ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​ភ័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភ័យ​ដែល​មាន​ក្នុង​ទី​ជិត (ភ័យ​អាសន្ន) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​ការណ៍ ឬ–ហេតុ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ហេតុ​ជិត ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន​ការណ៍ ឬ–ហេតុ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ហេតុ​ជិត ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្នាគមន៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដំណើរដែលមកដល់ ឬមានមកដោយឥតបានដឹងហេតុជាមុន ការកើតមានយ៉ាងទាន់ហន់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. បា. ) ជិត។
ឧទាហរណ៍៖ ភ័យអាសន្ន ភ័យជិត គឺហេតុឬអ្វីៗដែលគួរខ្លាច នៅជិតបង្កើយ ឬតាមប្រកិតជិតមកៗ ។

                      ខ្មែរប្រើជា ន. ផងក៏មាន “ទីជិត; ហេតុឬដំណើរ, ការធុរៈដែលមានទីជិត, ប្រថុចប្រថំ, បន្ទាន់, ប្រញឹកខ្លាំង, មមាញឹក, ទាន់ហន់”។
ឧទាហរណ៍៖ មានអាសន្ន ។

                     បណ្ដោះអាសន្ន កិ. វិ. ឬ គុ. “សោះតែគ្មាន, សោះតែខាន, បណ្ដើរទៅសិន, គ្រាន់ដោះទាល់ទៅសិន, ជាជំនួសទៅសិន”។
ឧទាហរណ៍៖ ខ្ចីប្រាក់គេចាយបណ្ដោះអាសន្ន, ប្រើការបណ្ដោះអាសន្ន; ស្ពានបណ្ដោះអាសន្ន ។

                    ប្រញឹកប្រញាប់ហួសពេក, រួសរាន់ស្លន់ស្លោពេក។
ឧទាហរណ៍៖ កុំអាលអាសន្នពេក ! ; ចុះអាសន្នទៅណាភ្លាមៗ? (ព. ព. ) ។ ព. កា. បញ្ជាក់អំពីមាន អាសន្ន ឲ្យប្រុងស្មារតី : បើមានអាសន្ន កុំអាលភ័យស្លន់ ត្រូវប្រុងស្មារតី រំពឹងដង្វិន ឲ្យដឹងសេចក្ដី រាក់ជ្រៅវែងខ្លី រួចលៃលកភ្លាម ។ ល ។

                    បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. —សន់-ន៉ៈ; ដូចជា អាសន្នកម្ម កម្មជិត គឺកុសលឬអកុសល ដែលធ្វើក្នុងកាលជិតអស់ជីវិត (ច្រើនតែចេញមុខឲ្យបដិសន្ធិ) ព. ពុ. ។ អាសន្នការណ៍ ឬ —ហេតុ ហេតុជិត ។ អាសន្នកាល មរណកាល ។ អាសន្នភ័យ ភ័យដែលមានក្នុងទីជិត (ភ័យអាសន្ន) ។ អាសន្នរោគ (អាសន់-ន៉ៈរោក) រោគទាន់ហន់ គឺជំងឺរហ័ស ដែលចាប់ឈឺភ្លាម ច្រើនតែស្លាប់ភ្លាមៗ ។ ខ្មែរច្រើនហៅសំដៅចំពោះ អហិវាតរោគ ថា អាសន្នរោគ (គួរប្រយ័ត្នកុំនិយាយថា អាសន្តរោគ (អាសន់-តៈរោក) ព្រោះនិយាយភ្លាត់បែបនេះខុសទេ) ។ អាសន្នលាភ លាភដែលងាយបានភ្លាមៗ ។ អាសន្នអន្ធក្រ (—សន់អន់-ក្រ; < អាសន្ន “ជិត” + អន្ធ “ងងឹត; ខ្វាក់” + ក្រ) ការក្រឬកិច្ចធុរៈយ៉ាងក្រដែលស្រាប់តែមកដល់ ងងឹតឈឹងដឹងហេតុពុំបា្រកដជារកផ្លូវឧបាយនឹងកែបានដោយលំបាក ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ទី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាសន្ទិ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសន្ទិ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ឬ សំ. ) តាំង ឬកៅអីវែងសម្រាប់ដេក, កៅអីដេក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសនៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. អាសន ) ទីអង្គុយ, កន្លែងអង្គុយ, កម្រាល ឬប្រដាប់សម្រាប់អង្គុយ។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយលើអាសនៈស្មើគ្នា ។ ព. កា. ច្រើនប្រើ អាសន៍ ជាង : កុំអាលច្រឡាស អង្គុយដើមអាសន៍ រួចបែរជាថយ ចុះមកចុងអាសន៍ ឲ្យខ្មាសស្ដាយក្រោយ ប្រយ័ត្នកុំធ្លោយ ឲ្យខ្សោយភាពខ្លួន ។

                     ក្រាលអាសនៈ ក្រាលកម្រាលសម្រាប់អង្គុយ ។ ដើមអាសន៍ អាសនៈខាងដើមបំផុត : ភិក្ខុដើមអាសន៍ ភិក្ខុអ្នកអង្គុយលើអាសនៈខាងដើមគេបំផុត ។ អាសនន្តរិក លំដាប់នៃទីអង្គុយឬទីអង្គុយជាលំដាប់គ្នា ។ អាសនសាលា សាលាឬរោងសម្រាប់អង្គុយ ។ អាសនានុក្រម លំដាប់លំដោយនៃអាសនៈ, លំដាប់ថ្នាក់នៃទីអង្គុយ : អង្គុយតាមអាសនានុក្រម ។ នីចាសនៈ អាសនៈទាប ។ សមានាសនៈ (សៈម៉ាន៉ា—) អាសនៈស្មើគ្នា ។ សមានាសនិក អ្នកដែលមានទីអង្គុយស្មើគ្នា, អ្នកដែលមានបង្គុយស្មើគ្នា (មនុស្សស្មើស័ក្តិគ្នា) បើស្ត្រីជា សមានាសនិកា (ម. ព. សមាន ទៀតផង) ។ ឧច្ចាសនៈ ឬ ឧច្ចាសន៍ អាសនៈខ្ពស់ ។ និយាយក្លាយជា ឱចាសន៍ ក៏មាន, ច្រើនប្រើជា កិ. វិ. ឬ គុ. សំដៅសេចក្ដីថា “ខ្ពស់, ខ្ពស់ជាង” : នាង, ឯងកុំអង្គុយឧច្ចាសន៍ជាងចាស់ទុំ ! ; កន្លែងឧច្ចាសន៍, ទីឧច្ចាសន៍ (មើលក្នុងពាក្យ ឧច្ច ទៀតផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសនានុក្រម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា លំដាប់​លំដោយ​នៃ​អាសនៈ, លំដាប់​ថ្នាក់​នៃ​ទី​អង្គុយ។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយ​តាម​អាសនានុក្រម ។

                      សិទ្ធិដែលត្រូវបានអង្គុយខាងមុខ ទុកជាទីគោរពនៃអ្នកផងទាំងពួង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសនន្តរិក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា លំដាប់​នៃ​ទី​អង្គុយ​ ឬ​ទី​អង្គុយ​ជា​លំដាប់​គ្នា ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសង្កា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ; សំ. អាឝង្កា) សេចក្ដីសង្ស័យខ្លាំង; ការនឹកពិភាល់ខ្លាំង; សេចច្ដីរង្កៀសខ្លាំង; ដំណើរដិតចិត្ត ឬចាប់មន្ទិលទៅរក។
ឧទាហរណ៍៖ មានអាសង្កា; ខ្ញុំមានអាសង្កាទៅលើឈ្មោះ… (ម. ព. សង្កា ផង) ។ ព. កា. បញ្ជាក់ឲ្យរិះរេមើលសិន : បើមានអាសង្កា កុំអាលថាឲ្យគេដឹង ត្រូវរិះរេរំពឹង ស្ទង់មើលហេតុ ឲ្យជាក់សិន ។

                   សេចក្តីសង្សៃខ្លាំង ការនឹងពិភាល់ខ្លាំង ដំណើរភ័យរអែងក្រែងខុសភ្លាត់ក្នុងរឿងបន្តិចបន្តួច។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសង់ស្យុង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស ប៉ារ៉ាហ្កាយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាសគ្រាម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. អាឝា “បំណង” + គ្រាម “ស្រុក, អ្នកស្រុក” ) ដែលគួរឲ្យអៀនខ្មាស, ឲ្យរឹងខ្លួន, ពុំគួរនឹងនិយាយ, ពុំគួរនឹងថា មានថាដល់កេរ្តិ៍ខ្មាសឬចំអាសចំអូងជាដើម (ប្រើចំពោះតែវាចា)។
ឧទាហរណ៍៖ ពាក្យអាសគ្រាម (ក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរនេះ ប្រើអក្សរសង្ខេប ថា ព. អា. ) ។ ព. កា. រំលឹក : សម្ដីអាសគ្រាម ចាស់ទុំហាមយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ថាត្រូវតែប្រយ័ត្ន កុំភ្លាត់មាត់និយាយស្ដី ។ ទោះបីពាក្យគន្លាស់ ជាទំនាស់ពុំគាប្បី ត្រូវតមកុំស្រដី ជនប្រុសស្រីគេជ្រេញចិត្ត ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាស !

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. អាស៑ ) ពាក្យលាន់មាត់ ដោយមានអំណរឬដោយអន់ចិត្ត, ដោយព្រួយខ្លាំង ជាដើម (ច្រើនប្រើ អាះ! ឬ អា៎ះ! ជាង )។
ឧទាហរណ៍៖ អាះ ! ល្អណាស់ហ្ន៎ ! ; អាះ ! ខូចអស់រលីង ! ; អា៎ះ ! ឈឺណាស់ ! ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលឥតបើគិតពីកេរ្តិ៍ខ្មាស, ដែលមានចិត្តនិងឫកពា-រហើ-រហាយឥតអៀនខ្មាស, ចើក (ប្រើចំពោះតែស្រី)។
ឧទាហរណ៍៖ ស្រីអាស ។

                    បញ្ចោរលើកអាស ឬ ជេរលើកអាស ជេរបញ្ចោរចំអាសចំអូងរំលើកបើកកកាយតាមតែរួចពីមាត់ ។ អាសតាងខ្ទើយ (ព. ប្រ. ) ទទួលរ៉ាប់រងជួយឈ្លោះប្រកែកឬជជែកវែកដៃ ដោយខុសមុខខុសទំនង (ដូចជាស្រីអាសទទួលភារៈជាជំនួសខ្ទើយ); និយាយថា ចើកតាងខ្ទើយ ក៏បាន (ម. ព. ចើក) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវ៉ូកាត៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ផ្លែអាវ៉ូកាចេរ ( បារ. Avocat ) ។ ម. ព. អាវ៉ូកាចេរ ទៀតផង ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវ៉ូកាចេរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បារ. Avocatier ) ឈ្មោះឈើជាដំណាំមួយប្រភេទ មានដើមធំ ស្លឹកមានទ្រង់ទ្រាយស្រដៀងនឹងស្លឹកសាលព្រឹក្ស ប៉ុន្តែស្ដើងទន់, ផ្លែវាហៅ អាវ៉ូកាត៍ ( បារ. Avocat ), ផ្លែមានសណ្ឋានទ្រវែង មានទំហំប៉ុនផ្លែព្នៅ ខ្នាតជំទើរខ្លះ ប៉ុនផ្លែត្រឡាចស្រូវ គឺត្រឡាចខ្នាតតូចខ្លះ ខាងលើតូច ខាងក្រោមធំ, ផ្លែទុំមានសាច់ទន់ជ្រាយ ស្រដៀងនឹងត្រសក់ស្រូវខ្មែរ, មានគ្រាប់តែមួយធំ មានស្រោមសាច់ទន់ឱបគ្រាប់, ទំហំគ្រាប់ស្រដៀងនឹងគ្រាប់ផ្លែទុរេន, បណ្ដុះបានដោយងាយ, ផ្លែទុំសម្រាប់ប្រើជាខាទនីយាហារ, មុននឹងបរិភោគ ត្រូវចិតយកសំបកស្ដើងចេញ ហើយកាត់សាច់ផ្លែនោះជាដុំៗ ដូចត្រសក់ស្រូវដែរ រួចលាយស្ករ-សសុទ្ធក៏បាន លាយទឹកដោះគោកំប៉ុងក៏បាន លាយខ្ទិះដូងឆៅផ្អែមក៏បាន, មានឱជារសស្រដៀងនឹងត្រសក់ស្រូវទុំ ប៉ុន្តែមិនភ្លាវទេ ឆ្ងាញ់ជាងត្រសក់ស្រូវខ្មែរ ។ អាវ៉ូកាចេរ នេះជាឈើដំណាំមានពូជមកពីប្រទេសបារាំងសែស ប្រភពដើមមកពីប្រទេសអាមេរិគ, ដាំនៅប្រទេសកម្ពុជាយើងកើត, យ៉ាងយឺតណាស់ត្រឹមប្រាំឆ្នាំក៏អាចមានផ្លែ, គេបានដាំពិសោធមើលរួចទៅហើយ ឃើញកើតមានផ្លែដូចនៅប្រទេសបារាំងដែរ ។ គួរប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរយើងពេញចិត្តដាំដំណាំនេះឲ្យមានបរិបូណ៌ឡើង ព្រោះជាសេដ្ឋកិច្ចមួយប្រភេទ ដែលចាប់កំណើតមានជាដំបូងក្នុងសម័យសង្គមរាស្ត្រនិយមព្រះពុទ្ធសាសនា, ក្នុងស្រុកភូមិនិងវត្តនីមួយៗ គួរដាំហើយថែទាំបំប៉នជីសាប កុំប្រើជីប្រៃ, រដូវប្រាំងត្រូវចាក់ទឹកស្រោចជួយខ្លះផងកុំឲ្យវាងាប់, លុះឈើនេះមានដើមធំហើយ ក៏អាចរស់បានឯងៗ ដូចឈើដំណាំប្រភេទឯទៀតៗនោះដែរ (បើមិនហៅ អាវ៉ូកាចេរ តាមបារាំង, យើងអាចហៅថា ដើមអាវ៉ូកាត៍ តាមឈ្មោះផ្លែវាក៏បាន) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវ៉ាសែ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ម. ព. អាវាសែ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ម. ព. អាវាសែ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសិក—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាវេសិក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសិក​ធម៌ ឬ –វិន័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ច្បាប់​ទទួល​ភ្ញៀវ, ច្បាប់​គួរ​សម​ទៅ​រក​ភ្ញៀវ​ពន្លី (វេវ. អតិថិ​ធម៌ ឬ អតិថិ​វិន័យ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសិកា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាវេសិក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសិកប្បដិសណ្ឋារ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បដិសណ្ឋារៈ​ចំពោះ​ភ្ញៀវ​ពន្លឺ (វេវ. អតិថិប្បដិសណ្ឋារ) ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសិក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ; សំ. អាវេឝិក ) ភ្ញៀវ, ភ្ញៀវពន្លឺ (បើភ្ញៀវស្រ្តីជា អាវេសិកា) ។ វេវ. អតិថិ ឬ អតិថី ។ អាវេសិកធម៌ ឬ— វិន័យ ច្បាប់ទទួលភ្ញៀវ, ច្បាប់គួរសមទៅរកភ្ញៀវពន្លឺ (វេវ. អតិថិធម៌ ឬ អតិថិវិន័យ) ។ អាវេសិកប្បដិសណ្ឋារ បដិសណ្ឋារៈចំពោះភ្ញៀវពន្លឺ (វេវ. អតិថិប្បដិសណ្ឋារ) ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសន៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាវេសនៈ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេសនៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. អាវេសន; សំ. អាវេឝន ) រោងធ្វើការ; ផ្ទះ; ភេទ; ច្រកផ្លូវ; ទ្វារ, ទ្វារភ្នំ, ច្រកភ្នំ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវេគ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការរំជួលចិត្ត ការរំភើបចិត្ត ការរជើបរជួលនៃប្រជាជន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុសោ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ; សំ. អាយុឞ្មន៑ ឬ អាយុឞ្មន្ត៑) អាលបននិបាត មានសេចក្ដីថា “អ្នកមានអាយុ” (ដូចគ្នានឹង អាយុស្មន្ត, អាយស្មន្ត, អាយស្មា ដែរ); សម្រាប់ភិក្ខុចាស់វស្សានិយាយទៅរកភិក្ខុខ្ចីវស្សាជាង ឬនិយាយទៅរកសាមណេរ (ប្រើបានទាំង ឯក. ទាំង ពហុ.)។
ឧទាហរណ៍៖ និមន្តទៅណាអាវុសោ?, និមន្តឆាន់ទៅអាវុសោ! ; នែអាវុសោ, ការនេះមិនមែនជាភារៈរបស់លោករាល់គ្នាទេ (ព. វិ. ពុ. ) ។

                     បព្វជិតនិយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជនឬដែលស្និទ្ធស្នាលថា អាវុសោ ក៏បាន។
ឧទាហរណ៍៖ អាវុសោ អ្នកបានសមាទានសីលហើយឬ? (ព. ទេ. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុសោ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ; សំ. អាយុឞ្មន៑ ឬ អាយុឞ្មន្ត៑) អាលបននិបាត មានសេចក្ដីថា “អ្នកមានអាយុ” (ដូចគ្នានឹង អាយុស្មន្ត, អាយស្មន្ត, អាយស្មា ដែរ); សម្រាប់ភិក្ខុចាស់វស្សានិយាយទៅរកភិក្ខុខ្ចីវស្សាជាង ឬនិយាយទៅរកសាមណេរ (ប្រើបានទាំង ឯក. ទាំង ពហុ.)។
ឧទាហរណ៍៖ និមន្តទៅណាអាវុសោ?, និមន្តឆាន់ទៅអាវុសោ! ; នែអាវុសោ, ការនេះមិនមែនជាភារៈរបស់លោករាល់គ្នាទេ (ព. វិ. ពុ. ) ។

                      បព្វជិតនិយាយទៅរកគ្រហស្ថជាសាធារណជនឬដែលស្និទ្ធស្នាលថា អាវុសោ ក៏បាន។
ឧទាហរណ៍៖ អាវុសោ អ្នកបានសមាទានសីលហើយឬ? (ព. ទេ. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាវុធ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ​ហត្ថ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អ្នក​កាន់​អាវុធ; ទាហាន​ដែល​មាន​អាវុធ​ក្នុង​ដៃ គឺ​សេនា​ទាហាន​ពួក​មួយ​ដែល​ប្រដាប់​ដោយ​អាវុធ ជា​អ្នក​ដើរ​ត្រួតត្រា​ការពារ​ និង​រក្សា​សេចក្ដី​សុខ​សាន្ត​ក្នុង​ស្រុក
ឧទាហរណ៍៖ ពួក​អាវុធ​ហត្ថ​បាន​ប្រតិបត្តិ​ការ​យ៉ាង​ម៉ឺងម៉ាត់ (ហៅ ខ្មាន់​អាវុធ ក៏​បាន) ។ល។ (ម. ព. សស្រ្ត ផង) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ​សាលា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សាលា​រៀន​ធ្វើ​អាវុធ​ ឬ​រោង​ធ្វើ​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ​សន្និច្ច័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការ​សន្សំ​អាវុធ​ទុក​ ឬ​ការ​សាង​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ​ទុក (បម្រុង​ការពារ​ប្រទេស)
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើ​អាវុធ​សន្និច្ច័យ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ​យុទ្ធភណ្ឌ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គ្រឿង​អាវុធ ​និង​ភណ្ឌៈ​សម្រាប់​ចម្បាំង ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ​កោដ្ឋាគារ, អាវុធាគារ ឬ អាវុធ​គ្រឹះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អាយុធាគារ ឃ្លាំង​អាវុធ ឬ​ឃ្លាំង​ដាក់​គ្រឿង​សស្រ្តាវុធ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធិក ឬអាវុធករ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ជាងធ្វើអាវុធ អ្នកកសាងអាវុធ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធហត្ថដ្ឋាន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កងសេនាទាហាន មានភារៈថែធួន និងរក្សាសេចក្តីសុខជាសាធារណៈ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធហត្ថ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សេនាទាហានពួកមួយ ប្រដាប់ដោយអាវុធ ជាអ្នកដើរការពារ និងរក្សាសេចក្តីសុខក្នុងស្រុក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធហត្ថ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សេនាទាហានពួកមួយ ប្រដាប់ដោយអាវុធ ជាអ្នកដើរការពារ និងរក្សាសេចក្តីសុខក្នុងស្រុក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធវិទ្យុសកម្ម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា ប្រភពវិទ្យុសកម្មដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ ក្នុងគោលបំណងបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធនុយក្លេអ៊ែរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា សំដៅដល់៖ក-អាវុធមហាប្រល័យគ្រប់ប្រភេទ ដែលអំណាចរបស់វាផ្ទុះដោយកម្លាំងបំបែកអាតូម បង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។ ខ-គ្រឿងផ្ទុះនុយក្លេអ៊ែរ។ គ-គ្រឿងសម្រាប់សាយភាយវិទ្យុសកម្ម ឬគ្រឿងបញ្ចេញចុណ្ណភាគវិទ្យុសកម្ម ដោយសារសមាសធាតុវិទ្យុសកម្មរបស់វា ដែលបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។ ឃ-ម៉ាស៊ីនប្រតិកម្មនុយក្លេអ៊ែរ សម្រាប់ប្រើជាប្រភពថាមពល ក្នុងបំណងបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។ង-សារធាតុនុយក្លេអ៊ែរ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។ ច-ឧបករណ៍ សម្ភារៈដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងកែច្នៃ ឬបង្កើតអាវុធនុយក្លេអ៊ែរ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធជីវសាស្រ្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា សំដៅដល់៖ក-អាវុធមេរោគ ឬភ្នាក់ងារមេរោគ ដែលបង្កើតដោយអតិសុខុមប្រាណ ត្រូវបានយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងគោលបំណងបង្កឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិតមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬបរិស្ថាន។ខ-ឧបករណ៍ សម្ភារៈ សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងការកែច្នៃ ឬផលិតអាវុធមេរោគ ឬភ្នាក់ងារមេរោគ ដូចមានចែងនៅក្នុងវាក្យខណ្ឌ “ក” ខាងលើ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធគីមី អាវុធជីវសាស្រ្តគ្រប់ប្រភេទ ឬគ្រាប់ដទៃទៀតដែលផ្ទុកជាតិគីមី ផ្ទុកជីវសាស្រ្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គយ
មានន័យថា សារធាតុដែលគេផលិត ឬកែច្នៃដំឡើង អាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាព អាយុជីវិត ឬទ្រព្យសម្បត្តិ និងបរិស្ថាន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធគីមី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា យុទ្ធោបករណ៍ ផលិតផលសម្រេច ដែលត្រូវបានផលិតឡើងដោយបំពាក់នូវសារធាតុគីមី រំសេវផ្ទុះ និងក្បាលកឹបផ្ទុះ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវុធ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. ; សំ. អាយុធ) គ្រឿងប្រហារឬគ្រឿងចម្បាំងផ្សេងៗ ដែលទីទៃពីសស្ត្រា។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្នូ, ស្នា, កាំភ្លើង, … ហៅថា អាវុធ; ដាវ, លំពែង, ផ្គាក់, … ហៅថា សស្ត្រា ។ (ព. កា. ) : ទាហានមោះមុត ដែលមានអាវុធ ជាប់នៅក្នុងដៃ កាលបើបានចួប ចោរកាចចង្រៃ មិនសូវសំចៃ ច្រើនតែគំរាម ។ ព្រោះមានអាវុធ សម្រាប់ប្រយុទ្ធ ពុំដែលទីមទាម ប្រទះសត្រូវ ច្រើនតទប់ភ្លាម ស៊ូប្តូរសាច់ឈាម ពុំដែលរួញរា ។ ការពារប្រទេស ពុំដែលមានធ្វេស គួររាស្ត្រប្រជា ជួយឧបត្ថម្ភ គាំទ្រយោធា ដោយក្ដីស្នេហា ស្រឡាញ់ទាហាន ។

                    បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. —ធៈ, ដូចជា អាវុធករ អ្នកធ្វើអាវុធ, ជាងធ្វើអាវុធ ។ អាវុធកោដ្ឋាគារ, អាវុធាគារ ឬ អាយុធគ្រឹះ, អាយុធាគារ ឃ្លាំងអាវុធ ឬឃ្លាំងដាក់គ្រឿងសស្ត្រាវុធ ។ អាវុធយុទ្ធភណ្ឌ (—វុត-យុត-ធៈភាន់ ) គ្រឿងអាវុធនិងភណ្ឌៈសម្រាប់ចម្បាំង ។ អាវុធសន្និច្ច័យ ការសន្សំអាវុធទុកឬការសាងគ្រឿងសស្ត្រាវុធទុក (បម្រុងការពារប្រទេស)។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើអាវុធសន្និច្ច័យ ។

                    អាវុធសាលា សាលារៀនធ្វើអាវុធឬរោងធ្វើគ្រឿងសស្ត្រាវុធ ។ អាវុធហត្ថ (—ធៈ—) អ្នកកាន់អាវុធ; ទាហានដែលមានអាវុធក្នុងដៃ គឺសេនាទាហានពួកមួយដែលប្រដាប់ដោយអាវុធ ជាអ្នកដើរត្រួតត្រាការពារនិងរក្សាសេចក្ដីសុខសាន្តក្នុងស្រុក។
ឧទាហរណ៍៖ ពួកអាវុធហត្ថបានប្រតិបត្តិការយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ( ហៅ ខ្មាន់អាវុធ ក៏បាន ) ។ ល ។ (ម. ព. សស្ត្រ ផង) ។

                     គ្រឿងសម្រាប់ប្រហារអ្នកដទៃ ឬការពារខ្លួនទប់ទល់នឹងសត្រូវ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាហៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាពាហ៍ពិពាហ៍ និង វិវាហៈ ឬ វិវាហមង្គល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាហមង្គល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អាពាហ៍ពិពាហ៍ និង វិវាហៈ ឬ វិវាហមង្គល ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសែ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ណែលណោល, តែលតោល, ដែលឥតទីពឹងពំនាក់, ដែលសាត់អណ្ដែតទៅមកតាមតែបាន។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអាវាសែ; ដើរអាវ៉ាសែ (ប្រើជា អវាសែ ឬ អវ៉ាសែ ក៏មាន; បា. អវាស ដែលគ្មានលំនៅ, ដែលឥតមានទីសម្នាក់អាស្រ័យ) ។ ព. កា. សម្រាប់ឲ្យនឹកឃើញ : ជនអាវ៉ាសែ ធ្លាប់ឃើញច្រើនតែ លុបលាងគុណគេ បើគេសង្គ្រោះ ហ៊ានឈ្លោះនឹងគេ ជួនឲ្យទោសទ្វេ ដ៏សឹងតែមាន ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ណែលណោល, តែលតោល, ដែលឥតទីពឹងពំនាក់, ដែលសាត់អណ្ដែតទៅមកតាមតែបាន។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអាវាសែ; ដើរអាវ៉ាសែ (ប្រើជា អវាសែ ឬ អវ៉ាសែ ក៏មាន; បា. អវាស ដែលគ្មានលំនៅ, ដែលឥតមានទីសម្នាក់អាស្រ័យ) ។ ព. កា. សម្រាប់ឲ្យនឹកឃើញ : ជនអាវ៉ាសែ ធ្លាប់ឃើញច្រើនតែ លុបលាងគុណគេ បើគេសង្គ្រោះ ហ៊ានឈ្លោះនឹងគេ ជួនឲ្យទោសទ្វេ ដ៏សឹងតែមាន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិក—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ក្នុង ព. អាវាសិក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិក​វត្ត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា កិច្ច​វត្ត​ដែល​អាគន្តុក​ភិក្ខុ​ត្រូវ​ធ្វើ​ចំពោះ​អាវាសិក​ភិក្ខុ (ព. ផ្ទ. អាគន្តុក​វត្ត) ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិក​ភិក្ខុ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភិក្ខុ​អ្នក​នៅ​ក្នុង​វត្ត (ព. ផ្ទ. អាគន្តុក​ភិក្ខុ, អារញ្ញក​ភិក្ខុ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិកៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាវាសិក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិកា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ក្នុង ព. អាវាសិក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសិក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. ) អ្នកនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ, អ្នកនៅផ្ទះ, (គ្រហស្ថ); បើស្ត្រីជា អាវាសិកា (ម. ប្រ. ) ។ ព. ពុ. បព្វជិតអ្នកនៅគ្រប់គ្រងវត្ត, បព្វជិតអ្នកនៅក្នុងវត្ត (លោកវត្ត); បើបព្វជិតស្ត្រីជា អាវាសិកា (ព. ផ្ទ. អាគន្តុកៈ, អារញ្ញកៈ) ។ អាវាសិកភិក្ខុ ភិក្ខុអ្នកនៅក្នុងវត្ត (ព. ផ្ទ. អាគន្តុកភិក្ខុ, អារញ្ញកភិក្ខុ) ។ អាវាសិកវត្ត កិច្ចវត្តដែលអាគន្តុកភិក្ខុត្រូវធ្វើចំពោះអាវាសិកភិក្ខុ (ព. ផ្ទ. អាគន្តុកវត្ត) ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាសដូនជី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ផ្ទះជាទីលំនៅនៃដូនជី ឬអ្នកបួសក្នុងលទ្ធិគ្រិស្តគ្រឹះស្ថានជាទីចិញ្ចឹមបីបាច់នារីក្រមុំ ដោយមានដូនជីជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា.) ទីនៅឬលំនៅ, ផ្ទះ, ផ្ទះលំនៅ; វត្ត; ការនៅគ្រប់គ្រង។ ចៅអាវាស មេវត្ត (ចៅអធិការវត្ត) ។ អាវាសាធិការ អារាមាធិការ ។ ឃរាវាស (ឃៈរាវាស) ការនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ គឺការនៅជាគ្រហស្ថ ។ ខ្មែរប្រើសំដៅសេចក្ដីថា “អ្នកនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ” ក៏មានខ្លះ (តាមទម្លាប់ប្រើ)
ឧទាហរណ៍៖ ពួកឃរាវាស ពួកគ្រហស្ថ ។ (ច្រើនប្រើតែពាក្យ គ្រហស្ថ ជាង : គ្រហស្ថ និង បព្វជិត អ្នកនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះនិងអ្នកបួស គឺបាសកនិងលោកសង្ឃ; ឃរាវាស ឬ គ្រឹហាវាសនិងបព្វជ្ជា ការនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះនិងការបួស គឺភាពជាបាសកនិងផ្នួស) ។

                     សង្ឃាវាស (—វាស) ទីនៅរបស់សង្ឃគឺវត្ត ។ អាកិណ្ណាវាស (—វ៉ាស) ការនៅច្របូកច្របល់ ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាដ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដូចគ្នានឹង អវាដ ដែរ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវាដ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដូចគ្នានឹង អវាដ ដែរ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវស្សការ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភាពដែលតឹងទារបាន ដូចជាអាវស្សការនៃបំណុល​ ជាដើម។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណ—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាវរណ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណ​ភាព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភាវៈ​នៃ​អាវរណៈ ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណ​ប័ណ្ណ ឬ អាវរណ​បត្រ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សំបុត្រ​ហាម​ឃាត់​ ឬ​សំបុត្រ​ហាម​ប្រាម, បម្រាម
ឧទាហរណ៍៖ ចូរ​មើល​អាវរណ​បត្រ​ដែល​បិទ​នៅ​ខ្លោង​ទ្វារ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណ​ការណ៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ហេតុ​នៃ​អាវរណ​កម្ម ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ម. ព. អាវរណ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវរណ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (សំ. បា. អាវរណ) គ្រឿងការពារ, រារាំង; គ្រឿងបិទ, បិទបាំង, គ្រឿងរាំង; គ្រឿងទប់, គ្រឿងខាំង, ទំនប់; គ្រឿងហាមឃាត់ ឬ ការហាមឃាត់។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើអាវរណៈ ហាមឃាត់ (ប្រើជា អាវរណកម្ម ក៏បាន : ធ្វើអាវរណកម្ម) ។

                     អាវរណការណ៍ ហេតុនៃអាវរណកម្ម ។ អាវរណប័ណ្ណ ឬ អាវរណបត្រ សំបុត្រហាមឃាត់ឬសំបុត្រហាមប្រាម, បម្រាម។
ឧទាហរណ៍៖ ចូរមើលអាវរណបត្រដែលបិទនៅខ្លោងទ្វារ ។ អាវរណភាព ភាវៈនៃអាវរណៈ ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបន—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាវបន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបន​នាយក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អ្នក​ត្រួតត្រា​ខាង​ការ​របរ​ដាំ​ដំណាំ (បើ​ស្ត្រី​ជា អាវបន​នាយិកា) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបន​ករ ឬ –ការ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អ្នក​ធ្វើ​របរ​ដាំ​ដំណាំ (បើ​ស្ត្រី​ជា អាវបន​ការិកា) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបន​កម្ម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា របរ​ដាំ​ដំណាំ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបនៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព.អាវបន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបនា—

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អាវបន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវបន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (សំ. បា. អាវបន) ការសាបព្រោះ, ការបណ្ដុះដាំ, ការដាំដំណាំ ។ អាវបនកម្ម របរដាំដំណាំ ។ អាវបនករ ឬ —ការ អ្នកធ្វើរបរដាំដំណាំ( បើស្ត្រីជា អាវបនការិកា ) ។ អាវបននាយក អ្នកត្រួតត្រាខាងការរបរដាំដំណាំ (បើស្ត្រីជា អាវបននាយិកា) ។ អាវបនាធិការ ក្រសួងរាជការត្រួតត្រាខាងការដាំដំណាំ (សរសេរជា អាវប្បន ក៏បាន ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវក្រពើ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា “ឈ្មោះវល្លិធំម្យ៉ាងមានមែកធាងពណ៌ដូចបិទប្រាក់ ដុះក្នុងព្រៃល្បោះ នៃប្រទេសខ្មែរ និងឡាវ។ គេប្រើមែក ធ្វើអុសដុត។ ស្លឹកអាចឆុងផឹកដូចតែ។”

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាវ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សំពត់ដែលគេវាស់កាត់តាមខ្នាតរួចដេរស្រេចហើយ, មានតួ, មាន-ក, មានដៃ, មានឡេវ សម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងពាក់ស្រោបខ្លួនពីត្រឹម-កចុះមក, មានបែបនិងឈ្មោះផ្សេងៗ ហៅដោយសង្ខេបមានត្រឹមតែពីរយ៉ាងគឺ អាវប្រុស, អាវស្រី ។ ប្រវែងសាច់សំពត់ដែលល្មមកាត់ដេរជាអាវមួយបាន តាមខ្នាតអាវវែងឬខ្លី ក៏ហៅ អាវ ដែរ។
ឧទាហរណ៍៖ សំពត់មួយអាវ (វែង), សំពត់មួយអាវ (ខ្លី) ។

                      គួរកុំនិយាយថា លុយតិចពេក ទិញកំណាត់មួយអាវមិនបាន; គួរនិយាយថា ប្រាក់តិចពេក ទិញសំពត់មួយអាវមិនបាន ( គឺកុំប្រើពាក្យ លុយ និងពាក្យ កំណាត់ ព្រោះជាពាក្យទាប នាំឲ្យទ័លក្រឬខ្វះខាតតាមមាត់ថា…) ។ ម. ព. សំពត់ ទៀតផង ។
ឈូងសមុទ្រ ( ចំពោះតែប៉ែកសមុទ្រដែលលូកចូលមករកផែនដីត្រង់ទីប្រទល់ចុងបំផុតទន្លេ គឺត្រង់ទីដែលទន្លេហូរចុះទៅចួបនឹងសមុទ្រ, ហៅថា អាវសមុទ្រ ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលមានសាច់រឹងខុសពីប្រក្រតីដើម (ព្រោះជីកឬគាស់យកមកទុកយូរហួសកំណត់) ទុកជាស្ងោរច្រើនអំពុះ ឬប៉ុន្មានទឹកក៏មិនរលួយ គ្រាន់តែឆ្អិនប៉ុន្តែច្រុបៗ ( ចំពោះតែមើមបែបខ្លះ )។
ឧទាហរណ៍៖ មើមដំឡូងអាវ (ពាក្យសាមញ្ញនៃអ្នកស្រុកខ្លះថា ដំឡូងខ្លាខាំ) ។

                     ព. ប្រ. ដែលបានសិក្សាវិជ្ជាណាមួយយូរឆ្នាំ ប៉ុន្តែរៀនព្រួលៗ ចេះពុំប្រាកដ យកជាការប្រាកដប្រជាពុំកើត។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអាវ ឬ មនុស្សដំឡូងអាវ (ព. ព. ); ចំណេះអាវ ឬ វិជ្ជាអាវ (ព. សា. ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះភូសា ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល្លឺម៉ង់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អាល្លឺម៉ង់, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) បែរឡាំង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល័យតែ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា រវល់តែ, ជាប់ដៃតែ, អាត់តែ។
ឧទាហរណ៍៖ អាល័យតែស្ដាប់គេនិយាយភាំងភ្លេចខ្លួនគេទៅចោលអស់! ; ឯងអាល័យតែលេង គេស៊ីនំអស់! (ម. ព. អាល័យ ផង) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. អាលយ ) លំនៅ, ផ្ទះលំនៅ; សេចក្ដីជាប់ចិត្ត, ការកួចកាន់, ដំណើរនឹកឆ្ពោះទៅរកដោយសេចក្ដីជាប់ចិត្ត; តណ្ហា ។ ខ្មែរប្រើសំដៅតែត្រង់”សេចក្ដីជាប់ចិត្ត,ដំណើរនឹកឆ្ពោះទៅរកដោយសេចក្ដីជាប់ចិត្តស្រឡាញ់ឬដោយនឹកស្ដាយ” ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ ខ្ញុំខំទ្រាំនៅដោយសារមានអាល័យកូនទេ! ។

                       ប្រើជា កិ. ក៏មាន “ជាប់ចិត្ត, នឹកឆ្ពោះទៅរកដោយសេចក្ដីជាប់ចិត្តស្រឡាញ់ឬដោយនឹកស្ដាយ” ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អាល័យកូន, នឹកអាល័យទ្រព្យដែលវិនាសអស់ ។

                      អាឡោះអាល័យ ( ម. ព. អាឡោះ) ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ សរសេរជា អាលយ ( អ. ថ.— ល៉ៈយ៉ៈ ) ដូចជា អាលយប្បហាន (—ល៉ៈយ៉ាប់-ប៉ៈ—) ឬ —ប្រហាន ការលះអាល័យ ។ អាលយភាព ភាវៈនៃអាល័យ ។ អាលយសមុគ្ឃាត ការដកអាល័យចោលឬការគាស់រំលើងអាល័យចោល; ការគាស់រំលើងឫសតណ្ហា ។ អាលយសមុច្ឆេទ (—សៈមុច-ឆែត) ការកាត់អាល័យដាច់ស្រឡះ, ការកាត់ផ្ដាច់តណ្ហា ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល័ក្សណ៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាល័ក្ស ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល័ក្ស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. ស. ; សំ. អា “ទួទៅ; សព្វគ្រប់” ; លក្ស កិ. “ឃើញ, សង្កេតឃើញ; ពិចារណា; ពិនិត្យ, កត់, កត់ត្រា, ត្រាទុកឲ្យដឹង; កំណត់ទុក” ) ឈ្មោះក្រុមអ្នករាជការមួយក្រុមក្នុងព្រះបរមរាជវាំងមានមុខការជាអ្នកកត់ត្រាប្រាក់ព្រះរាជទ្រព្យនិងព្រះរាជទ្រព្យផ្សេងៗ ព្រមទាំងការបើកដាក់គ្រប់ចំពូកផង មានការទាក់ទងប្រាស្រ័យគ្នារឿយៗជាមួយនឹងក្រុមព្រះឃ្លាំង។
ឧទាហរណ៍៖ ក្រុមអាល័ក្ស ឬ ក្រុមព្រះអាល័ក្ស ( សម័យបច្ចុប្បន្ននេះ រួមចូលក្នុងក្រុមរាជាយុត្តកៈ ; ខ្មែរសម័យបុរាណច្រើនសរសេរជា អាល័ក្ខណ៍ ឬ អាល័ក្សណ៍ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល័ក្ខណ៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មើលក្នុងពាក្យ អាល័ក្ស ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល់ហ្សេរី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អាល់ហ្សេរី, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) អាល់ហ្សេ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល់ហ្សេ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស អាល់ហ្សេរី។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល់សែនមានក្រុមជំនួសពី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា អាល់សែនដែលមានរូបមន្ដទូទៅ R2C=CH2 ឬ RHC=CHR ដែល R ជាក្រុមជំនួសសរីរាង្គ។ អាតូមកាបូនត្រូវបានចងសម័្ពន្ធដោយផ្ទាល់ទៅនឹងចុងបពា្ចប់និមួយៗនៃសម័្ពន្ធពីរជាន់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល់សែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា អំបូរនៃសមាសធាតុអុីដ្រូកាបួដែលមានសម្ព័ន្ធពីរជាន់យ៉ាងតិចមួយរវាងអាតូមកាបូនក្នុងគ្រោងម៉ូលេគុល CnH2n។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អាល់បេដូ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា ចំណែកនែរំភាយរស្មីព្រះអាទិត្យ ដែលចាំងផ្លាតពីផ្ទៃផែនដី ឬវត្ថុអ្វីមួយហើយជាទូទៅ គិតជាភាគរយធៀបទៅនឹងរំភាយរស្មីព្រះអាទិត្យដែលបានទទួល។ ផ្ទៃដែលគ្របដណ្ដប់ដោយព្រឹលមានកម្រិតអាល់បេដូខ្ពស់ ។ អាល់បេដូរបស់ដីមានកម្រិតពីខ្ពស់មកទាប ។ គម្របព្រៃ និងផ្ទៃសមុទ្រមានកម្រិតអាល់បេដូទាប ។ អាល់បេដូផ្ទៃផែនដីមានភាពខុសគ្នា ជាពិសេស ដោយសារការប្រែប្រួលពពកព្រឹល ផ្ទៃស្លឹករុក្ខជាតិ និងគម្របដី ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត