Author: videoslearning.com

សំភោរ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ភោរ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំភី

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ភី )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំព្រា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលឡើងស្ពោរជ្រោកៗ ។
ឧទាហរណ៍៖ ហើមខ្លួនសំព្រោ។

                      ដែលឡើងស្ពោរស្ពោតធូរៗ ។
ឧទាហរណ៍៖ បង្វេចធំសំព្រោ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំព្រុះ

មានន័យថា ( ម. ព. សំព្រុស )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំព្រុស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម

មានន័យថា សពេញពាស, សព្រាតព្រោង។
ឧទាហរណ៍៖ សសំព្រុស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំព័រឈើ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ចុល្លព្រឹក្សដុះឡើងលើខ្ពស់កម្ពស់ ១-៤ ម ក្នុងព្រៃល្បោះដេលមានខ្លុងត្បែងលើដីទំនាប់ ពូជនេះមានក្នុងប្រទេសជាច្រើន (ភូមា)ថៃខាងជើង និងកណ្តាល កម្ពុជា វៀតណាម និងលើអឌ្ឍគោលខាងត្បូង (hémisphére Sud) ក្នុងកោះ Timor Wétasr) ។ នៅស្រុកខ្មែឬុើងចូលចិត្តបរិភោគស្លឹក និងផ្លែខ្ចីៗ​ជាមួយទឹកគ្រឿង។ គេតែងស្ងោរ មែក ធាង ស្លឹក ឬ ឫស ។ល។ ឱ្យនារីដែលទើបសម្រាលកូនហើយផឹកឱ្យុមានកម្លាំង ឬឱ្យមនុស្សមានជំងឺគ្រុនផឹកឱ្យឆាប់ជា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំព័រ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សំបកក្រាស់ មានរសចត់ មានជ័រស, ផ្លែខ្ចីប្រើជាម្ជូរស្លឬជ្រក់បាន, ផ្លែទុំមានរសជូរអែម បរិភោគបាន។
ឧទាហរណ៍៖ សំព័រជាឈើមានសញ្ជាតិក្នុងព្រៃ តែមានប្រយោជន៍ គួរដាំខ្លះក្នុងស្រុក។

                     ដើមសំព័រកម្ពស់ ៦-១៥ម ដុះលើដីវាលនៃស្រុកខ្មែរ លាវ និងវៀតណាម។ សំបកសំព័រ អាចយកមកស៊ីម្លូជំនួសស្លាបាន។ ឈើសំព័រជាឈើ ” លេខ១ ” មានតម្លៃណាស់ ធ្វើតុ ទូ ឬសង់ផ្ទះ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា លើកដៃទាំងពីរផ្គុំម្រាមទាំង១០ ឆ្ពោះត្រង់ទៅរកបុគ្គល, ទៅរកទីឬវត្ថុដែលគួរគោរព ។ សំពះការ ក្រាបសំពះតាមបែបបទក្នុងវេលាដែលខ្លួនធ្វើអាពាហ៍ពិពាហ៍ ។ សំពះគ្រូ សំពះគោរពចំពោះគ្រូឬចំពោះគុណគ្រូដែលបានបង្រៀនមន្តវិជ្ជាការឬសិល្បៈផ្សេងៗ ។ សំពះងារ ឬ ថ្វាយបង្គំងារ ក្រាបថ្វាយបង្គំតាមបែបបទចំពោះព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត ទទួលឋានន្តរដែលទ្រង់ព្រះមេត្តាប្រោសព្រះរាជទានតាំង ។ សំពះពេលា សំពះព្រះអាទិត្យទទួលពេលាមានឫក្សដែលហោរកំណត់ឲ្យក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ ។ សំពះលា សំពះពោលពាក្យលាគ្នា ។ សំពះសួរ សំពះបុគ្គលដែលគួរគោរពបញ្ចេញវាចាសួរសុខទុក្ខផង ។ សំពះសុំទោស សំពះអង្វរសុំឲ្យគេអត់ទោសឲ្យ ។ សំពះសំពិន ( ម. ព. សំពិន ) ។ សំពះអ្នកតា សំពះចំពោះរូបអ្នកតាដែលសន្មតថា ស័ក្តិសិទ្ធិសុំឲ្យជួយ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពៅថយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះបទភ្លេងខ្មែរបុរាណមួយមេ។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេងសំពៅថយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពៅ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភេត្រា គឺនាវាធំមានរាងខាងក្បាលនិងកន្សៃស្ងើន, បើកលឿនដោយកម្លាំងស្លាបក្ដោងច្រើន មានតូចមានធំតាមការប្រកប, សម្រាប់ដើរផ្លូវសមុទ្រ។
ឧទាហរណ៍៖ ក្នុងសម័យបុរាណកាលដែលមិនទាន់មានកប៉ាល់ ពួកឈ្មួញសមុទ្រគ្រប់ប្រទេស សុទ្ធតែប្រើសំពៅជាគ្រឿងផ្ទុកដឹកនាំទំនិញចេញចូល, សូម្បីសម័យបច្ចុប្បន្ន ក៏គង់នៅមានប្រើខ្លះដែរ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចអុចខ្នង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា -ទំហំ ៖ ក្បាល-ដងខ្លួន: 432-532 ម.ម កន្ទុយ: 510-660 ម.ម ទំនង់: 2-35 ក្រ។ -ភិនភាគ ៖ ជាសំពោងដែលមានពណ៌ត្នោតខ្ចី និងនៅក្រោមពោះពណ៌លឿងរាងស្ដើង ។ មានឆ្នូតសចាប់ពីថ្ងាសរហូតដល់ច្រមុះ សត្វញី មានក្រពេញក្លិន និងមានដោះពីគូ ។ -ជីវសាស្រ្ត ៖ ចូលចិត្តរស់នៅតាមព្រៃដែលមានដើមឈើខ្ពស់ៗស្ថិតនៅឆ្ងាយពីភូមិ។ រកស៊ីនៅពេលយប់ និង ចូលចិត្តរស់នៅលើដើមឈើ ។ បន្តពូជពេញមួយឆ្នាំ ក្នុងមួយលើកបានកូន 2-3ក្បាល។ -របាយ និង ស្ថានភាព ៖ មិនទាន់ដឹងពីទីកន្លែងច្បាស់លាស់ ហើយប្រហែលជាប្រភេទកម្រ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចវល្លិ៍

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា -ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 540-630 ម.ម កន្ទុយ 300-430 ម.ម ទម្ងន់ 2-4 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ រាងតូច ជើងខ្លី កន្ទុយមានបង្កង់ខ្មៅ-ស ពី6-9 នៅចុង គឺពណ៌ស។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ នៅឯកោតាមតំបន់ព្រៃល្បោះ។ ចំណីអាហារ៖ មាន់ ទា កណ្តុរ បក្សី ពស់ ផ្លែឈើ ឫសឈើ និង បន្លែ ជាដើម។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ ជាមធ្យមស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង។
ឧទាហរណ៍៖ ឈ្មុសវល្លិ៍ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចពណ៌លាត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 508-762 ម.ម កន្ទុយ 508-636 ម.ម ទម្ងន់ 3-5 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ មានពណ៌លាត គ្មានឆ្នូត ឫស្នាមអុចនៅលើដងខ្លួន ហើយនៅចុងកន្ទុយភាគច្រើនគឺពណ៌ស។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ គ្រប់ប្រភេទព្រៃ និងនៅក្បែរភូមិ។ ចំណីអាហារ៖ ផ្លែល្វា ស្វាយ ស្លឹកឈើ និង ចេក។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ មាននៅក្នុងឧបសម្ព័ន្ធទី៣ របស់អនុសញ្ញា CITES។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចធំ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា -ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 720-850 ម.ម កន្ទុយ 300-369 ម.ម ទម្ងន់ 5-9 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ រាងប្រហែងនឹងសត្វខ្ទីន មានដុំខ្មៅអុចៗនៅតាម ផ្នែកចំហៀងខ្លួន ភ្លៅនិងជើងក្រោយ កន្ទុយមិនមានវណ្ឌពណ៌ស ជុំវិញទាំងស្រុងឡើយ។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ តំបន់ព្រៃ ក្បែរៗភូមិ ឫតាមត្រពាំងនៅក្នុងព្រៃល្បោះ ឡើងដើមឈើបាន។ ចំណីអាហារ៖ មាន់ កណ្តុរ និង ផ្លែឈើ។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ មានតិចតួច។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចត្នោត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា -ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 432-710 ម.ម កន្ទុយ 406-660 ម.ម ទម្ងន់ 2-5 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ មានពណ៌ប្រផេះ ឫត្នោត ត្រចៀក ជើង និង ចុងកន្ទុយពណ៌ខ្មៅ ថ្ងាស់ស មានឆ្នូតខ្មៅនៅចំកណ្តោល ផ្ទៃមុខខ្មៅ តែមានឆ្នូតសនៅក្រោមភ្នែក និងសងខាងច្រមុះ។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ កន្លែងងងឹតៗតាមជង្រុក ទបង្ហូរទឹក ឫដំបូលទឹក។ ចំណីអាហារ៖ កណ្តុរ ស្វាយ កាហ្វេ ម្នាស់ ត្រសក់ស្រូវ និង ចេក។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ ជាមធ្យមស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង។
ឧទាហរណ៍៖ សំពោចក្រអូប ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចក្រអូប

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា -ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 432-710 ម.ម កន្ទុយ 406-660 ម.ម ទម្ងន់ 2-5 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ មានពណ៌ប្រផេះ ឫត្នោត ត្រចៀក ជើង និង ចុងកន្ទុយពណ៌ខ្មៅ ថ្ងាស់ស មានឆ្នូតខ្មៅនៅចំកណ្តោល ផ្ទៃមុខខ្មៅ តែមានឆ្នូតសនៅក្រោមភ្នែក និងសងខាងច្រមុះ។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ កន្លែងងងឹតៗតាមជង្រុក ទបង្ហូរទឹក ឫដំបូលទឹក។ ចំណីអាហារ៖ កណ្តុរ ស្វាយ កាហ្វេ ម្នាស់ ត្រសក់ស្រូវ និង ចេក។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ ជាមធ្យមស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង។
ឧទាហរណ៍៖ សំពោចត្នោត ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោចកលឿង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទំហំ ៖ ក្បាលដងខ្លួន 450-600 ម.ម កន្ទុយ 380-430 ម.ម ទម្ងន់ 2-3 គ.ក្រ -ភិនភាគ ៖ រាងស្តើងទ្រវែង ហើយចាប់ពីចង្កាដល់ទ្រូងមានពណ៌លឿងខ្ចី។ -ជីវសាស្ត្រ ៖ ព្រៃ ពូកែឡើងចុះដើមឈើ។ ចំណីអាហារ៖ កំប្រុក សត្វស្លាប ពស់ អំបូរបង្គួយ ស៊ុត កង្កែប ផ្លែឈើ សត្វល្អិត ឫទឹកឃ្មុំ។ របាយ និងស្ថានភាព ៖ មាននៅប៉ែកឥសានប្រទេសកម្ពុជា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោច

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សត្វចតុប្បាទពួកឈ្មុស, មានក្លិនសាធុំប្រហើរ; មាន ២ ប្រភេទគឺ សំពោចដំណើប, សំពោចខ្សាយ ជាសត្វរាត្រីចរ វេលាថ្ងៃពួនសម្ងំនៅក្នុងរូងឈើឬក្នុងព្រៃស៊ុមទ្រុម។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពោង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះបទចម្រៀងឬភ្លេងខ្មែរបុរាណមួយមេ ជាគូគ្នានឹងបទភ្លេង ផាត់ជាយ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ធំស៊ោងអំពោង; ដែលរីកស្គុសស្គាយ; ដែលបែកព្រោងពេញពាស ។
ឧទាហរណ៍៖ ធំសំពោង; ផ្ការីកសំពោង; បែកទឹកសំពោង។

                    សំពោងព្រោងព្រាត សំពោងសព្រាត, សំពោងពេញពាស ។ សំពោងសក់ធំ សព្ទមេមត់ ហៅព្រាយឬបិសាចស្រីពួកមួយ ដែលគេយល់ថារំសាយសក់ធំសំពោង ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ធំស៊ោងអំពោង; ដែលរីកស្គុសស្គាយ; ដែលបែកព្រោងពេញពាស ។
ឧទាហរណ៍៖ ធំសំពោង; ផ្ការីកសំពោង; បែកទឹកសំពោង។

                      សំពោងព្រោងព្រាត សំពោងសព្រាត, សំពោងពេញពាស ។ សំពោងសក់ធំ សព្ទមេមត់ ហៅព្រាយឬបិសាចស្រីពួកមួយ ដែលគេយល់ថារំសាយសក់ធំសំពោង ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពេះ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ពែះ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពេះ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ពែះ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពេង

មានន័យថា ( ម. ព. សំពីង )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពៀត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រដាប់ប្រើប្រាស់ម៉្យាង ត្បាញដោយចចូត រំចេក ឬស្បែក សម្លាប់រាងស្ពៀត សម្រាប់ដាក់ក្រដាស ឬវត្ថុស្រាលៗ តំណែងរបស់រដ្ឋមន្រ្តី។ ( ម. ព. សម្ពៀត )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពូ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំពាយ។
ឧទាហរណ៍៖ សំពាយសំពូ សំពាយស៊ូទ្រូឬសំពាយតូចខ្លះធំខ្លះរតែងរតោង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពុង

មានន័យថា ( ម. ព. សំពង់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពឹក

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ពឹក )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពីង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំពោង។
ឧទាហរណ៍៖ សំពីងសំពោង ឬ សំពេងសំពោង សំពោងក្រៃពេក, ស៊ោងអំពោង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពិន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំពះ ថា : សំពះសំពិន សំពះផ្ដោមៗឬរឿយៗ អង្វរគេ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពាយ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ពាយ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពាធបំបែក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា សំពាធនៅសីតុណ្ហភាពផ្ដល់អោយដែលសមាសធាតុគីមីធ្វើការបំបែក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពត់អង្កាញ់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះបព្វកៈ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពត់ចាប់ទឹក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះតេមិយសាដក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពត់ងូតទឹក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះឧទកសាដក, សុក្ខសាដក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពង់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះឈើធំមួយប្រភេទ ជាអសារព្រឹក្ស មានពួររយាងធំៗសាច់សជ្រាក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំពង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា វាយពេញកម្លាំងដៃដោយដំបងឬកំណាត់ឈើជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ លើកដំបងសំពង . . . ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំផុល្ល

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ផុល្ល ឬ សម្ផុល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំផុល

មានន័យថា ( ម. ព. សំផុល្ល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំផឹង

មានន័យថា ( ម. ព. សំផិង )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំផិង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា. ) ស្ត្រីផ្កាមាស ( ព. ខ្ព. ពេស្យា, វេសិយា, វេសី, នគរសោភិនី, លញ្ជិកា, រូបជីវិនី, រូបាជីវា, រូបូបជីវិនី, វណ្ណទាសី )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំប៊ី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស សំប៊ី, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) លូសាកា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំប៉ែត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលមានទោលស្ដើងសំប៉ាត។
ឧទាហរណ៍៖ រាងសំប៉ែត, សណ្ឋានសំប៉ែត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំប៉ាន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទូកអុំមួយប្រភេទ តដោយក្ដារ ៥ សន្លឹក ខាងក្បាលនិងកន្សៃរាង-ង ( ស. ប្រើជា សាំប៉័ន ) ។ ទូកអុំមួយប្រភេទទៀត មាឌជាទូកផ្កាចារ ប៉ុន្តែលើកក្ដារប៉ះថែមឡើងទៀត ក៏ហៅ សំប៉ាន ដែរ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំប៉ាត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ស្ដើងមានផ្ទៃរាប, ស្ដើងប៉ាតឡាត, ស្ដើងកំប៉ាត។
ឧទាហរណ៍៖ រាងសំប៉ាត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបោរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ធាតុទឹកខាប់ រាវដែលចេញពីច្រមុះ នៅពេលមិនស្រួលខ្លួន។ ( ម. ព. សម្បោរ )។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះសិង្ឃានិកា

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបែង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសាមញ្ញ សម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ផ្ទះ។
ឧទាហរណ៍៖ ផ្ទះសំបែង ផ្ទះធម្មតា, ផ្ទះសាមញ្ញ ឬផ្ទះធំនិងផ្ទះតូច, ផ្ទះធំនិងផ្ទះរាយរង ( ម. ព. រះសំបែង ផង )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរមាស

មានន័យថា ( ម. ព. សំបួរកក់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរប្រាក់

មានន័យថា ( ម. ព. សំបួរកក់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរទេស

មានន័យថា ( ម. ព. សំបួរកក់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរកក់

មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ ក្ទម្ពទេស និង សម្បួរ ឬ សំបួរ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរ ស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ចុល្លព្រឹក្សកម្ពស់ ២-៥ ម ដុះតាមមាត់ទឹក ឬលើដំណាដេលអាចលិចទឺករដូវភ្លៀង។ ពូជនេះមាននៅក្នុងប្រទេសជាច្រើន សេរីលង្កា ឥណ្ឌាខាងត្បូង ឥណ្ឌូចិន ប្រទេសជាច្រើន និង Nowvelle Guinée។ យើងនិយមដាំសំបួរសតាមមាត់ស្ទឹង ឬព្រែកជីក។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបួរ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បួរ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបូងសង្រូង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ពោលពាក្យបូរបាច់ប្រតិស្ឋអធិស្ឋាន, ពោលពាក្យរំឭករំលើក ស្រាវជ្រាវរាវរកគុណឬអំពើល្អដែលបានធ្វើរួចមកហើយ, បួងសួងដើម្បីឲ្យបានសម្រេចការសមបំណង ។
ឧទាហរណ៍៖ សំបូងសង្រូងដល់គុណគ្រប់យ៉ាង, សំបូងសង្រូងទេវតា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុត្របក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា សំបុត្រមេទ័ព ឬព្រះរាជអាជ្ញាហ្លួងនូវចៅហ្វាយស្រុកក្រមការខេត្តធ្វើទៅថ្វាយម្ចាស់ផែនដី ឬសេនាបតីអំពីរាជការផ្សេងៗ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុត្រ

មានន័យថា ( ម. ព. សំបុដ )។
ឧទាហរណ៍៖ លិខិត ឬកញ្ចប់លិខិតដែលមានលក្ខណៈជាទំនាក់ទំនងព័ត៌មានរបស់បុគ្គល និងត្រូវបានបិទជិត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុដ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. សម្បុដ; សំ. សំបុដក ឬ សម្បូដ “កញ្ចប់ដែលខ្ចប់ដោយប្រពៃ, ដែលខ្ចប់ជិតដិត; ស្មុគ្រ” ) សេចក្តីដែលសរសេររួចហើយ ត្រូវដាក់ក្នុងស្រោមឬត្រូវខ្ចប់ឲ្យជិតដិត; អក្សរដែលសរសេរនៅផ្ទៃក្រដាសជាពាក្យរាយសេចក្តីជាជំនួសការនិយាយមាត់ទទេ ឬទុកជាការសម្ងាក់សំខាន់; ចុតហ្មាយ; ដីកា; … ( ប្រើជា សំបុត្រ មកយូរហើយ )
ឧទាហរណ៍៖ សរសេរសំបុត្រ, ស្រោមសំបុត្រ, ផ្ញើសំបុត្រ។

                     សំបុត្របក សំបុត្ររាយការណ៍ឆ្លើយតបត្រឡប់ទៅវិញ។ សំបុត្រសំណួរ សំបុត្រសួរសុខទុក្ខ។ សំបុត្រស្នាម សំបុត្រសាធារណៈ, សំបុត្ររាយរង ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុកមាន់, រាំងសមុទ្រ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ព្រឹក្សម៉្យាងមានកម្ពស់ ៥-១៥ ម ដុះក្នុងព្រៃមាត់សមុទ្រនៃអាស៊ីក្តៅ។ គេយកស្លឹកធ្វើសំបុកមាន់។ ដើមសម្រាប់សង់ផ្ទះ។
រុក្ខជាតិនេះមានកម្ពស់ ៨-១៥ ម ដុះក្នុងព្រៃមាត់សមុទ្រ ឬលើទួលដែលមានជាតិកំបោរជិតសមុទ្រ។ ដើមនេះមានដុះក្នុងស្រុកក្តៅសកលលោក។ ស្លឹកខ្ចីៗអាចបរិភោគធ្វើអន្លក់។ ឈើរាំងមិនសូវជាប់ល្អទេ តែគេប្រើធ្វើរោងបណ្តោះអាសន្នបាន។ ស្លឹក សំបក និងផ្លែ សម្រាប់ធ្វើឱសថព្យាបាលឈឺក្បាល និងបណ្តេញសប្តិអាក្រក់ផង។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុកទ្រយុក

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បុកចាប )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុកជាស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គុម្ពព្រឹក្សតូច កំពស់ ០,៨ – ១ ម បែកមែកតាំងពីគុម្ព ដុះក្នុងព្រៃស្រោងនៃឥណ្ឌូចិន និងប្រទេសចិន ។ ស្លឹកក្រៀម គេយកទៅជ្រលក់ជ័រ ដើម្បីធ្វើចន្លុះដុត ។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុកជាស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គុម្ពព្រឹក្សតូច កំពស់ ០,៨ – ១ ម បែកមែកតាំងពីគុម្ព ដុះក្នុងព្រៃស្រោងនៃឥណ្ឌូចិន និងប្រទេសចិន ។ ស្លឹកក្រៀម គេយកទៅជ្រលក់ជ័រ ដើម្បីធ្វើចន្លុះដុត ។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុកចាប

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បុកចាប )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបុក

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បុក ន. )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបារ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បារ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបាច់

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បាច់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបា

មានន័យថា ( ម. ព. សម្បា )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបថ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. សបថ; សំ. ឝបថ ) ពាក្យស្បថ, ការស្បថ។
ឧទាហរណ៍៖ ចាញ់សំបថ, ដាក់សំបថ, ត្រូវសំបថ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបកឆ្អឹង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ស្រទាប់សរសៃៗព័ទ្ធសាច់ឆ្អឹងពីក្រៅ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំបក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. សម្បក ឬ សំបក ) ។
( សព្ទអារក្ស ) ដប, កំប៉ុក
ឧទាហរណ៍៖ អាការសាហាវមួយសំបក ស្រាមួយដបឬមួយកំប៉ុក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំនៀង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. សាំន្យើង, ល. សាំន្យង អ. ថ. —នៀង ) សូរសំឡេង, ទឹកសំឡេង, រសសំឡេង, ចុងសំឡេង។
ឧទាហរណ៍៖ សំនៀងក្រអៅ, សំនៀងទន់, សំនៀងពីរោះ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំនួរដេញដោល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការដេញដោលសួរបញ្ជាក់រឿងអ្វីមួយដល់រដ្ឋមន្រ្តី ដោយរដ្ឋសភា ក្នុងសំនួរដេញដោលនេះ កាលបើរដ្ឋមន្រ្តីជាអ្នកឆ្លើយដោះស្រាយមិនសមហេតុផល រដ្ឋសភានឹងដកទំនុកទុកចិត្តវិញរំលំគណៈរដ្ឋមន្ត្រី បាន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំនួន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប្រើជា សាំន្វន អ. ថ. —នួន ) ដំណើរឬទំនងពាក្យ; លំនាំសេចក្ដី; វោហារ; ពាក្យពោលសង្កត់; ពាក្យផ្ដាច់ជើង។
ឧទាហរណ៍៖ កែសំនួន; លើកសំនួនដាក់; លេងសំនួន; និយាយពេញសំនួន។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលល្មមឬគួរដល់ការ។
ឧទាហរណ៍៖ ប្រាក់ប៉ុណ្ណឹងមិនសំនួនដល់ការទេ ។ សំណំសំនួន ( ម. ព. សំណំ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំនឹក

មានន័យថា ( ម. ព. សំណឹក កិ. )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទែះ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទេះ ឬ សម្ទែះ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទែល

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទែល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទែល

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទែល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទេះ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទេះ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទើញ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទើញ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទុះក្អែក

មានន័យថា ( មើលពាក្យ សន្ទុះក្អែក )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទុះ

មានន័យថា ( មើលពាក្យ សម្ទុះ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទីក

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទីក )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទារ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទារ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទាញ

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទាញ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទល

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទង់

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទង់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំទក់

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ទក់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំតោក

មានន័យថា ( ម. ព. សម្តោក )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំតេត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំតត។
ឧទាហរណ៍៖ សំតេតសំតត ដែលស្តតខ្លាំង, ដែលយារស្តតខ្លាំង ( ព. ព. )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំតុល

មានន័យថា ( ម. ព. សម្ដុល )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំតត

មានន័យថា ( ម. ព. សម្តត )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណំ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលធំហំ, ដែលហំសមរម្យ
ឧទាហរណ៍៖ មាឌសំណំ។

                      សំណំសំនួន សំណំសមសួន, មាំមួន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណៅ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការដែលចម្លងពីសេចក្តីដើម, ពីសំបុត្រដើម, ពីច្បាប់ដើម ទុកជាសម្គាល់
ឧទាហរណ៍៖ បានចុះសំណៅទុកត្រឹមត្រូវហើយ។

                     ប្រើក្លាយជា កិ. ក៏មាន “ចម្លងពីសេចក្តីដើមទុកជាសម្គាល់ ។
ឧទាហរណ៍៖ ស្មៀនបានសំណៅសំបុត្រនេះហើយឬនៅ ? ( និយាយថា សំញៅ ក៏មាន ប៉ុន្តែមិនសូវប្រើ )។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា ការចម្លងពីសេចក្ដីដើម ច្បាប់ដើម ដើម្បីទុកជាឯកសារ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណោក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សេចក្តីសោក, សូរសព្ទយំសោក។
ឧទាហរណ៍៖ នឹកស្ដាយអាល័យណាស់ ទប់សំណោកពុំបាន។

                    សេចក្តីសោកយំបោកខ្លួន រៀបរាប់នានាប្រការ ដោយក្តីស្រណោះ (ម.ព បរិទេវៈ)។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណែស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អ្វីៗដែលសេស, ដែលសស់។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំណល់។
ឧទាហរណ៍៖ សំណែសសំណល់ អ្វីៗដែលសេសសល់ ( តាមប្រភពនៃពាក្យ សេស គួរប្រើជា សំណេស ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែស យូរមកហើយ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណែស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ

មានន័យថា អ្វីៗដែលសេស, ដែលសស់។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ សំណល់។
ឧទាហរណ៍៖ សំណែសសំណល់ អ្វីៗដែលសេសសល់ ( តាមប្រភពនៃពាក្យ សេស គួរប្រើជា សំណេស ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែស យូរមកហើយ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណែព

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អំពើដែលសេព, ការសេពគប់, ការប្រព្រឹត្ត, ការកាន់។
ឧទាហរណ៍៖ ការកាន់សុចរិតយុត្តិធម៌ ជាសំណែពនៃអ្នកប្រាជ្ញមានព្រះពុទ្ធជាដើម ( តាមប្រភពនៃពាក្យ សេព គួរប្រើជា សំណេព ប៉ុន្តែបានប្រើជា សំណែព យូរមកហើយ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា របស់ដែលសែន, ភោជនដែលសែន
ឧទាហរណ៍៖ សំណែនខ្មោច, សំណែនដូនតា។

                      ព. ប្រ. សំណូក ។
ឧទាហរណ៍៖ ស៊ីសំណែន ស៊ីសំណូក។

                      ប្រើដូចជា គុ. ក៏បាន : បាយសំណែន បាយចំណីដែលសែន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណេះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទំនើង; អំពើ។
ឧទាហរណ៍៖ ដោយសំណេះខ្លួនឯង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណើវិនិយោគ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ពន្ធដារ
មានន័យថា វាក្យសព្ទនេះមាននិយមន័យច្រើន ដូចខាងក្រោម៖ ១. សំណើដែលបានដាក់ជូនក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍កម្ពុជា ដោយបុគ្គលណាមួយ ក្នុងគោលបំណងបង្កើតគម្រោងវិនិយោគមានលក្ខណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់។ ២. សំណើដែលបានដាក់ជូនក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍កម្ពុជា ឬអនុគណៈកម្មាធិការវិនិយោគខេត្ត ក្រុង ដោយបុគ្គលណាមួយ ក្នុងគោលបំណងបង្កើតគម្រោងវិនិយោគមានលក្ខណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណើមដី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា បរិមាណទឹកដែលរក្សាទុកនៅក្នុងដីក្នុងសណ្ឋានរាវឬកក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណើមខ្យល់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា បរិមាណចំហាយទឹក នៅក្នុងខ្យល់ ដែលបញ្ជាក់ពីភវនីយភាពនៃកំណកអាកាសធាតុ (ទឹកភ្លៀង សន្សើម អ័ព្ទ… ) ។ បើកាលណាកម្រិតសំណើមខ្យល់ខ្ពស់ នោះប្រសិទ្ធភាពនៃការបញ្ចេញញើសថយចុះ​ និងធ្វើឲ្យរាងកាយត្រជាក់ ដោយការកាត់បន្ថយអត្រារំហួតសំណើមពីស្បែក ។ ឥទ្ធិពលនេះត្រូវបានគណនាដោយតារាងសន្ទស្សន៍ កម្ដៅ ឬសន្ទស្សន៍សំណើម ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

សំណើម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភាវៈសើម, សភាពសើម; កន្លែងដែលសើម ។
ឧទាហរណ៍៖ សំណើមកម្រាល គឺកម្រាលដែលសើម ; សំណើមខ្លួន គឺខ្លួនដែលបែកញើសសើម។

                      អង្គុយលើសំណើម គឺអង្គុយលើកន្លែងដែលសើម ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត