ហម្មិយ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ហម្មិយ; សំហម៌្យ ) ប្រាសាទថ្មរាងកណ្ដូង; រោងថែវរៀបថ្មឬរៀបឥដ្ឋរាងកណ្ដូង; គូហារៀបថ្មឬឥដ្ឋ ។
ឧទាហរណ៍៖ ហម្មិយៈជាលំនៅនៃពួកបព្វជិត អ្នករៀនវិបស្សនាធុរៈ ។ ហម្មិយៈ
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត