អឃម័យ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. បា. អឃមយ < អឃ “បាប; សេចក្ដីទុក្ខ” + មយ “ដែលសុទ្ធតែ” ) ដែលសុទ្ធតែបាបឬបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីទុក្ខ, ដែលរងសុទ្ធតែទុក្ខ។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអឃម័យ, ចិត្តអឃម័យ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត