តើពាក្យ «ហិន» មានន័យដូចម្ដេច ?

ហិន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. ហីន គុ. “ថយថោក,ថោកទាប, ទន់ទាប” ) វិនាស, សាបសូន្យ, លាញ, លិចលង់​ ។
ឧទាហរណ៍៖ ហិន​ទ្រព្យ ហិន​ខ្លួន។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ថោក, ថោកទាប, ថយថោក ។
ឧទាហរណ៍៖ ហិនលក្ខណ៍ ឬ—លក្សណ៍ ដែលមានលក្ខណ៍ថោក, ខាតលក្ខណ៍ៈ មនុស្សហិនលក្ខណ៍ ( ម. ព. ហីនលក្ខណ៍ ឬ—លក្សណ៍ ទៀតផង ) ។ ហិនហៃ ដែលថយថោកផងហៃខាងខូចផង, ដែលវិនាសឬថយថោកជានិច្ច : មនុស្សហិនហៃ, មារយាទហិនហៃ ។ ហិនហោច ហិនផងហោចផង ឬហិននាំឲ្យហោច; នាំឲ្យសាបសូន្យ ។ ល ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត