ស្មូរ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា កំណាញ់រឹតត្បិតឥតអៀនខ្មាស។
ឧទាហរណ៍៖ ចិត្តស្មូរ, មនុស្សស្មូរ។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលហៃទទូចឥតខ្មាស។
ឧទាហរណ៍៖ ស្មូរសុំ ( ម. ព. ទ្រឹស្តិស្មូរ និង ស្មូរជន ផង )។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត