តើពាក្យ «សិខរិន» មានន័យដូចម្ដេច ?

សិខរិន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. ឝិខរិន៑; បា. សិខរី; < ឝិខរ ឬ សិខរ “កំពូល; ចុង” + ឥន៑ ឬ ឦ “មាន” ) ភ្នំ; ដើមឈើ, ដង្គុំឈើ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត