Author: videoslearning.com

អួទីនួ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ព. សា. ) អាក្រក់ក្រៃពេក, គំរិងគំរាំង, គ្រោតគ្រាត, គគ្រីតគគ្រាត។
ឧទាហរណ៍៖ របស់អួទីនួ, អាក្រក់អួទីនួ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អួត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា និយាយលើកសរសើរ, ប្រកាសគុណ, ប្រកាសសេចក្ដីល្អ ឲ្យអ្នកដទៃស្ដាប់ ឬនិយាយលើកបំផ្លើសលើសហេតុឲ្យគេស្ងើច។
ឧទាហរណ៍៖ អួតកូន, អួតខ្លួន, អួតចេះ, អួតថាល្អ, អួតមាន ។ អួតអាង អួតផងអាងផង ឬអួតមានអាង ។ គុ. ដែលជាអ្នកអួត : មនុស្សអួត ។ ព. សុ. កុំអាលអួតមុនឲ្យស៊ុនខូចការ ការមិនទាន់សម្រេចទេ កុំប្រញាប់និយាយអួតមុន ។ ព. កា. ថា : ការអ្វីមិនទាន់ដល់ កុំខ្វាយខ្វល់ពោលអួតមុន ព្រោះក្រែងអួតទៅស៊ុន អួតមុនច្រើនតែខូចការ ។ ចួនកាលមានសត្រូវ រារាំងផ្លូវឬខាំងខារ ពុំអាចនឹងការពារ បែរជាស្ទោកខូចការអស់ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អួ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា អាក្រក់, គម្រក់, គគ្រក់; អាប់អន់។
ឧទាហរណ៍៖ របស់អួ, មនុស្សអួ ( ព. សា., ម. ប្រ. ) ។ អួអាប់ ឬ អាប់អួ ( មើលក្នុង ពាក្យ អាប់ គុ. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូ៎ះ!

មានន័យថា ( ម. ព. អូះ! ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូ៎!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អូ! )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូ៎យ!

មានន័យថា ( ម. ព. អូយ! ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូះ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយប្រកែកមិនព្រមឬដោយស្ងើចជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អូះ ! អញមិនរវល់ទេ, អូ៎ះ ! លឿនណាស់! ( ព. សា. អ្ហូះ ! ឬ អ្ហូ៎ះ ! ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្លូ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស ន័រវេស។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្យានីយ័ង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អូស្យានី ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្យានីយែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អូស្យានី ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្យានី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បារ. Océanie ) ឈ្មោះប្រជុំកោះច្រើនដែលរួមចូលជាមហាទ្វីបមួយចំណែក( រាប់ចូលក្នុងចំនួនមហាទ្វីបទាំង៥ ) ក្នុងមនុស្សលោក នៅក្នុងមហាសមុទ្រជាខាងកើតទ្វីបអាស៊ី ជាខាងលិចទ្វីបអាមេរិក។
ឧទាហរណ៍៖ មហាទ្វីបអូស្យានីបែងជាភាគធំមាន៣ ប៉ែកគឺ ម៉ាឡេហ្ស៊ី ( Malaisie )ជាភាគ ១, ម៉េឡាណេហ្ស៊ី( Mélanésie ) ជាភាគ ១, ប៉ូលីណេហ្ស៊ី ( Polynésie ) ជាភាគ១ ។

                      ជាតិមនុស្សអ្នកមានពូជកំណើតនៅក្នុងមហាទ្វីបអូស្យានីនោះ, បុរសហៅ អូស្យានីយ័ង ( បារ. Océanien ), ស្ត្រីហៅ អូស្យានីយែន ( បារ. Océanienne ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្ត្រាលីយ័ង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អូស្ត្រាលី ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្ត្រាលីយែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អូស្ត្រាលី ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស្តា្រលី

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អូស្តា្រលី, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) កង់បេរ៉ា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូសូន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា ទម្រង់អុកស៊ីសែនបីអាតូម (O2 ) ដែលជាសមាសធាតុឧស្ម័ននៃបរិយាកាស ។ នៅក្នុងមណ្ឌលអាកាសរចល់ វាកើតឡើងតាមរយៈប្រតិកម្មធម្មជាតិ និងប្រតិកម្មផូតូគីមីជាមួយនឹង ឧស្ម័ននានាកើតចេញពីសកម្មភាពមនុស្ស (អ័ព្ទ) ។ អូសូនក្នុងមណ្ឌលអាកាសរចល់ មាននាទីជា ឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ ។ ក្នុងមណ្ឌលអាកាសស្ងប់ អូសូនកើតចេញពីអន្តរកម្ម រវាងកាំរស្មីស្វាយអុលត្រាពីព្រះអាទិត្យ និងម៉ូលេគុលអុកស៊ីសែន (O2 )។ នៅក្នុងមណ្ឌលអាកាសស្ងប់ អូសូនមាននាទីចម្បងក្នុងការធ្វើឲ្យមានតុល្យភាពរំភាយរស្មី ក្នុងមណ្ឌលអាកាសស្ងប់ ។ អូសូនមានកំហាប់ខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងស្រទាប់អូសូន ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ទាញដោយរំកិលដិតជាប់លើដី ឬលើផ្ទៃទឹ។
ឧទាហរណ៍៖ អូសទូកចុះទឹក, អូសសម្រាស់, អូសមែកឈើ ។

                      ព. ប្រ. យករបស់ពីកូនបំណុលដោយកំហែងបង្ខំចិត្តឲ្យព្រមសង។
ឧទាហរណ៍៖ ទារប្រាក់ពុំបាន អូសយកគោមួយនឹម ។

                     ទាញព្រយុងគ្នា។
ឧទាហរណ៍៖ គោម្ខាងដើរអូសអាម្ខាង ។ ព. ទ. បុ. អូសទូកពុំឲ្យល្អាន ចាប់ត្រីបានពុំឲ្យល្អក់ទឹក ធ្វើការដែលមានរឿងទើសទាក់ឲ្យកើតបានដោយស្រួល ពុំឲ្យមានផុររមាស់មោះហ្មង ។ អូសបន្លាស្រាស់ផ្លូវ ជំទាស់មិនឲ្យកិច្ចការថ្មីកើតឡើងបាន ។ អូសសម្រាស់ប្រទះពាក្យ និយាយប៉ះពានទៅលើហេតុលើរឿងនាំឲ្យទាក់សម្ដីគ្នា ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ជ្រលងជាផ្លូវទឹកដែល, ក្នុងរដូវភ្លៀង, មានទឹកហូរចូលមកក្នុងនទីឬក្នុងបឹង, ក្នុងសមុទ្រ។
ឧទាហរណ៍៖ ទឹកអូរតូចធំហូរប្រជុំចុះមកក្នុងនទី ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ទ្រព្យសម្បត្តិរដ្ឋ
មានន័យថា ផ្លូវទឹកធម្មជាតិ ដែលទទួលប្រភពមកពីជ្រោះ និងពីតំបន់ផ្ទៃរងទឹកភ្លៀងនៅផ្នែកខាងលើ ហើយហូរចូលព្រែក ស្ទឹង ទន្លេ ឬបឹង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូយម៉ូយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ដើមឈើកម្ពស់ ៧-១៥ ម អាចខ្ពស់ប្លែកពីធម្មតារហូតដល់ ៣០ ម មានកំណើតនៅអាមេរិកក្តៅ គេនាំមកដាំក្នុងស្រុកក្តៅសកលលោក ជារុក្ខជាតិលម្អ។ ​ដើមនេះមានស្លឹកជ្រុះនៅរដុវប្រាំង លើកលែងតេក្នុងកោះ Java។ នៅគ្របើប្រទេសអាំស៊ី ដើមអូយម៉ូយអាចដុះដោយគ្រាប់នៅជាយព្រៃឈើ។ ផ្លែគេទុកធ្វើថ្នាំឱ្យបាយបាន ឱ្យរលាយអាហារ ឬជាថ្នាំឱ្យលាមកទន់។ ស្លឹកខ្ចីបុកម៉ដ្ឋ គេយកបិទលើស្រែងឱ្យឆាប់ជា។ សំបកអូយម៉ុយ សម្រាប់ធ្វើថ្នាំព្យបាលរោគ ជំនួសសំបកឆ្ពឹស “Cassia fistula L”។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូយណូយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះព្រឹក្សម្យ៉ាងកំពស់ ៨-១០ម ដុះក្នុងព្រៃធំនៃប្រទេសកម្ពុជា និង វៀតណាមខាងត្បូង។ ឈើសម្រាប់ធ្វើក្តារក្រាលផ្ទះ។
ឧទាហរណ៍៖ (ឯកសារយោង វចនានុក្រម រុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា )

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូយ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរស្រែកដោយឈឺខ្លាំង, ដោយឈឺចាប់។
ឧទាហរណ៍៖ អូយ ! ឈឺណាស់ ! ( ស្រែកថា អូយយ៉ា !, អូយយ៉ះ !, ឬ អ៊ូយ !, អ៊ូ៎យ !, អ៊ូយយ៉ា !, អ៊ូយយ៉ះ ! ក៏មាន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូម៉ង់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អូម៉ង់, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) ម៉ាស្កាត។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្អូន ( ពាក្យសម្រាប់ហៅប្អូនដោយថ្នម )។
ឧទាហរណ៍៖ ចាំបងផងអូន !

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ម. ព. ឩន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូទ្រីស

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អូទ្រីស, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) វីយែន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា យំ, យំសោក, សម្ដែងអាការធ្វើដូចជាយំសោក ( ប្រើចំពោះតែត្រង់ថ្នាក់រឿងដែលតួល្ខោនត្រូវធ្វើជាយំសោក ។ បុរាណប្រើជា ឱត ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះដំណើរភ្លេងពិណពាទ្យមួយបទ សម្រាប់លេងត្រង់ថ្នាក់ល្ខោនអូត ( ល្ខោនធ្វើជាយំសោក )
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេងអូត ( បុរាណហៅ ភ្លេងឱត ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា យំ, យំសោក, សម្ដែងអាការធ្វើដូចជាយំសោក ( ប្រើចំពោះតែត្រង់ថ្នាក់រឿងដែលតួល្ខោនត្រូវធ្វើជាយំសោក ។ បុរាណប្រើជា ឱត ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះដំណើរភ្លេងពិណពាទ្យមួយបទ សម្រាប់លេងត្រង់ថ្នាក់ល្ខោនអូត ( ល្ខោនធ្វើជាយំសោក )
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេងអូត ( បុរាណហៅ ភ្លេងឱត ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូចៗ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលរសើបចិត្តបន្តិចៗ។
ឧទាហរណ៍៖ នឹកចង់បានអូចៗ, នឹកខឹងអូចៗ ។ ឈឺបន្តិចៗ, ឈឺឆៀបៗ : ឈឺអូចៗ ។ រមាស់ឆៀបៗ : រមាស់អូចៗ ។

                      ដែលនៅហើបបបូរមាត់បន្តិចៗរឿយៗ។
ឧទាហរណ៍៖ ខ្សឹបអូចៗ ( ម. ព. រអូចៗ ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូងឡូង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលឮៗខ្លាំងៗ ( ចំពោះតែវចីភេទ )។
ឧទាហរណ៍៖ ស្រែកអូងឡូង; សម្រែកអូងឡូង, សម្ដីអូងឡូង ( និយាយថា អោងឡោង ក៏បាន, តាមទម្លាប់ប្រើ ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលឮៗខ្លាំងៗ ( ចំពោះតែវចីភេទ )។
ឧទាហរណ៍៖ ស្រែកអូងឡូង; សម្រែកអូងឡូង, សម្ដីអូងឡូង ( និយាយថា អោងឡោង ក៏បាន, តាមទម្លាប់ប្រើ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អូ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យលាន់មាត់ដោយការអស់ឆ្ងល់, ដោយការយល់សេចក្ដីជាក់ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អូ! មែនហើយ! អូ៎! ដូច្នោះទេឬ ? ( ព. សា. អ្ហូ! ឬ អ្ហូ៎! ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុ៎ក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ ឧក ឬ អុក កិ. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុះ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យលាន់មាត់ ដោយខ្លាចក្រែងដួល, ក្រែងធ្លាក់ ឬដោយនឹកស្ដាយ, ដោយមានក្រោធជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អុះ! ធ្លាក់ហើយ! ( លាន់មាត់ថា ឱះ! ឬអោ៎ះ! ក៏មាន ) ។ អុះឱ! ឬ អុ៎ះអ៎ោ! ពាក្យទួញឬពិលាប : អុះឱ! មាសម្ដាយអើយ ! . . . ។ សរសេរជា ឧះ! ឬ ឧ៎ះ!, ឧះឱ ឬឧ៎ះអោ៎ ! ក៏បាន ។ ប្រើជា ឱះឱ! ឬ អោ៎ះអោ៎! ក៏មាន ។ ព. កា. ថ្លែងក្ដីទុក្ខឬពិលាប : អុះឱក្ដីទុក្ខ! ពីនេះទៅមុខ តើបានអ្នកណា នឹងជួយផ្គត់ផ្គង់ បម្រុងមាតា កាលមានបុត្រភ្ងា ធូរចិត្តធូរថ្លើម ។ ពីថ្ងៃនេះទៅ គ្រាន់តែរស់នៅ ដោយដកដង្ហើម ក្ដីព្រាត់ប្រាសបុត្រ ស្រយុតសម្បើម អុះឱដង្ហើម ខ្ញុំអស់ថ្ងៃណា !

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុំទូក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះបទឬទំនុកច្រៀងមួយមេមានចេញពាក្យថា អុំទូក តាមថ្នាក់ម្ដងៗ។
ឧទាហរណ៍៖ បទអុំទូក ឬ ទំនុកអុំទូក ។

                        ឈ្មោះភ្លេងមានទំនងលំនាំជាបទអុំទូក។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេងអុំទូក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុំត្រុំ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលចេះតែសំកុកសម្កុល ឬសម្ងំនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹតជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយអុំត្រុំក្នុងបន្ទប់; កិរិយាអុំត្រុំ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលចេះតែសំកុកសម្កុលឬសម្ងំនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹតជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយអុំត្រុំក្នុងបន្ទប់; កិរិយាអុំត្រុំ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុំ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ចាប់ចង្អេរដែលដាក់គ្រាប់ស្រូវជាដើមដោយដៃទាំងពីរលើកដាក់ៗ ដូចគេចាប់ជះ ដើម្បីឲ្យហើរសំដីស្រូវជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អុំស្រូវ, អុំគ្រាប់សណ្ដែកបាយ។

មានន័យថា ចាប់ច្រវាចូកទឹកតាមទំនងបែបបទឲ្យទូកលឿន។
ឧទាហរណ៍៖ អុំទូក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឺត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា បញ្ចេញសំឡេងឮ អុឺតៗ ( នៃក្រួចអុឺត ឬនៃមនុស្សធ្វើត្រាប់ក្រួចអឺុត )
ឧទាហរណ៍៖ អ៊ីតតគ្នា ( សរសេរជា អ៊ីត ក៏បាន ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះក្រួចមួយប្រភេទ មាឌធំជាងក្រួចឯទៀតរងាវ ឬយំឮសូរ អុឺតៗ ជាបក្សីដេញធ្នាក់។
ឧទាហរណ៍៖ ក្រួចអ៊ីត ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឹះអ៊ះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( ព. ប្រ. ) ខំប្រឹងស្ទុះស្ទាដោយឈឺចិត្តតែរាល់គ្នា
ឧទាហរណ៍៖ បងប្អូនក្នុងស្រុកគេអ៊ឹះអ៊ះជួយខ្ញុំតែរាល់គ្នា ( ប្រើជា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ ខឹងអ៊ឹះអ៊ះទះកន្ទេល ( និយាយថា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឹះ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អឺះ! ) ។
មានន័យថា ពាក្យលាន់មាត់ដោយប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម
ឧទាហរណ៍៖ លាន់មាត់ឮអឹុះ ( ឮអុឹះ ប៉ុន្តែសូរវែង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឹះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយធុញ ឬដោយប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់, ដោយប្រឹងរមាត់ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ លាន់មាត់ឮអឹុះ ។ មិនអឹុះ, មិនដែលអឹុះ ឬ មិនដែលមានអ៊ឹះ​ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលធន់ទ្រាំ, ចេះអត់ឱន មិនដែលឮត្អូញ ឬឆ្លើយឆ្លងតបតដល់ម្ដង
ឧទាហរណ៍៖ វាគោរពខ្ញុំណាស់ ទុកជាស្ដីបន្ទោសយ៉ាងណាក៏មិនអុឹះ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឹកអធឹក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ម. ព. អឹុកធឹក )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីថាៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អុីថា )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីតើ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា ) ទេតើ។
ឧទាហរណ៍៖ អុីចេះអុីតើ! ដូច្នេះទេតើ! គេមកហើយអុីតើ គេមកហើយទេតើ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីដ្រូកាបួប៉ូលីស៊ីគ្លិចអាលីផាទិច

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា សមាសធាតុអាលីផាទិច ឬអាលីស៊ីគ្លិចមិនឆ្អែតដែលមានកាបូនលើសពីបួននៅកុ្នងខ្សែ និងមានសម្ព័ន្ធពីរជាន់យ៉ាងតិចពីរ ឧទាហរណ៍ អិចសាដ្យែន។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីចុង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា. ) អុីចុះ, ដូច្នោះ។
ឧទាហរណ៍៖ អ៎! អីុចុងទេឬ ? ធ្វើអ៊ីចុងមិនកើតទេ! ( កុំប្រើ អញ្ចុង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីចឹង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា. ) យ៉ាងហ្នឹង, ដូចហ្នឹង, ដូច្នឹង។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើអ៊ីចឹងមិនត្រូវទេ, ធ្វើអុីចេះវិញ! ( កុំប្រើ អញ្ចឹង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុីកអ៊ាក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលដើរយោលខ្លួនងីកងាកៗ ឃ្លោងៗទៅឆ្វេងទៅស្ដាំ( ព្រោះធ្ងន់ខ្លួន ឬធ្ងន់ពោះ )។
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរអ៊ីកអ៊ាក; ដើរអ៊ីកអ៊ាកៗ ( និយាយថា អ៊ិកអ៊ាក់ ក៏មាន) ។

                     ព. ប្រ. យឺត; សុញសាញ; ដែលទម្លាក់ក្រាញមិនព្រមកែតាមសម័យនិយម, ដែលមិនទាន់ពេល, មិនទាន់សម័យ។

ឧទាហរណ៍៖ គំនិតអ៊ីកអ៊ាក; ធ្វើការអ៊ីកអ៊ាក, រៀនសូត្រអ៊ីកអ៊ាក ។ ប្រទេសអ៊ីកអ៊ាក ប្រទេសដែលមានសេចក្ដីចម្រើនយឺត, ដែលមានអារ្យធម៌យឺតឬគាំង, ងាស់ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលដើរយោលខ្លួនងីកងាកៗ ឃ្លោងៗទៅឆ្វេងទៅស្ដាំ( ព្រោះធ្ងន់ខ្លួន ឬធ្ងន់ពោះ )។
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរអ៊ីកអ៊ាក; ដើរអ៊ីកអ៊ាកៗ ( និយាយថា អ៊ិកអ៊ាក់ ក៏មាន) ។

                      ព. ប្រ. យឺត; សុញសាញ; ដែលទម្លាក់ក្រាញមិនព្រមកែតាមសម័យនិយម, ដែលមិនទាន់ពេល, មិនទាន់សម័យ។
ឧទាហរណ៍៖ គំនិតអ៊ីកអ៊ាក; ធ្វើការអ៊ីកអ៊ាក, រៀនសូត្រអ៊ីកអ៊ាក ។ ប្រទេសអ៊ីកអ៊ាក ប្រទេសដែលមានសេចក្ដីចម្រើនយឺត, ដែលមានអារ្យធម៌យឺតឬគាំង, ងាស់ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុី!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា ) យី! ( សូរលាន់មាត់តាមទម្លាប់ដែលថ្នឹកឬតាមដោយទម្លាប់ស្រុក ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុិះអ៊ុះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរឮអ៊ិះៗអ៊ុះៗ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុហ្វសិត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( អ. Offset ) វិធីបោះពុម្ពដោយប្រើបន្ទះស័ង្កសីដែលផ្ដិតរូបនិងអក្សរអំពីហ៊្វីលថត។
ឧទាហរណ៍៖ អុហ្វសិតមានប្រយោជន៍ដ៏សំខាន់ខាងការបោះពុម្ព ព្រោះមិនបាច់រៀបពុម្ពទៀត គេធ្វើតែម្ដងប៉ុណ្ណោះ ក៏អាចប្រើការបានតៗទៅ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អុរ ន. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុរ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា មុខមាត់ដែលទើបភ្ញាក់ពីដេកមិនទាន់លុបលាងជម្រះនៅឡើយ។
ឧទាហរណ៍៖ ឈ្លោះទាំងអុរ, ទឹកមាត់អុរ ( ប្រើជា អុល ក៏បាន ព្រោះ រ > ល ជួសគ្នា ) ។

                     ប្រើជា កិ. វិ. ឬ គុ. ក៏បាន ។

ឧទាហរណ៍៖ ថ្នំាអុរ ថ្នាំសម្រាប់ប្រើទាំងអុរ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលធ្លាក់ភ្លៀងខ្លាំង។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លៀងអុរ ភ្លៀងខ្លាំង, ភ្លៀងធំ ( ព. សា. និយាយក្លាយជា ឱរ ក៏មាន ប៉ុន្តែមិនដែលសរសេរទេ ។ ម. ព. បង្អុរ ផង ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលធ្លាក់ភ្លៀងខ្លាំង។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លៀងអុរ ភ្លៀងខ្លាំង, ភ្លៀងធំ ( ព. សា. និយាយក្លាយជា ឱរ ក៏មាន ប៉ុន្តែមិនដែលសរសេរទេ ។ ម. ព. បង្អុរ ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុបឆឺយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. អបជេយ អ. ថ. អុបឆឺយ “អប់ជើយ” ) ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងស្រល់កន្ទុយដំរី សំបកមានក្លិនក្រអូប ប្រើជាគ្រឿងផ្សំថ្នាំឬផ្សំធ្វើគ្រឿងក្រអូបបាន; មាន៣ប្រភេទគឺ អុបឆឺយសៀម, អុបឆឺយទេស, អុបឆឺយយួន( អុបឆឺយយួននេះល្អជាងប្រភេទឯទៀត ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុតស្វាយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អុតពួកអុតក្ដាមដែរ ប៉ុន្តែដោរធំៗ មានសម្បុរស្វាយក្រមៅ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះគណ្ឌយា។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុតធំស្រាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អុតធំដែរ តែស្រាលមិនបណ្តាលឱ្យអ្នកជំងឺស្លាប់ឡើយ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុតធំ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រោគស្បែកឆ្លងរាតត្បាត ដំបូងឡើងកន្ទឹះផេរដូចកញ្ជ្រិលពេញតែខ្លួន រួចទើបដោរពងចេញទឹករងៃបណ្តាលឱ្យអ្នកឈឺបាត់បង់ជីវិត ឬគ្រាន់តែសម្លាក នៅត្រង់មុខ ឬសព្វសពា្វង្គកាយក៏មាន។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះគណ្ឌរោគ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុតតូច

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អុតស្វាយ អុតព្រៃម៉្យាងស្រដៀងនឹងអុតធំ តែពងដោរតូចៗ ជាងហើយមិនបណ្តាលស្លាប់ដល់អ្នកជំងឺផង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុតក្តាម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះរោគសើស្បែកម៉្យាងឡើងដោរពេញខ្លួន ច្រើនកើតតែកូនក្មេង។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះរោគពួកមួយ មាន ៣ ប្រភេទគឺ អុតក្ដាម អុតដែលកើតនៅស្បែកមនុស្សចេញក្រហមផេរស្រដៀងនឹងកញ្ជ្រឹល ។ អុតធំ អុតដែលកើតព្រោះពេទ្យជោះឬកើតឯង; ដែលកើតឯងហៅថា អុតព្រៃ ជាជំងឺឆ្លង មានអានុភាពក្លាខ្លាំង អាចញ៉ាំងមនុស្សអ្នកកើតឲ្យវិនាសជីវិតក៏មាន, ឲ្យពិការអវយវៈមានខ្វាក់ភ្នែកជាដើមក៏មាន, ឲ្យមានស្នាមរទុះត្រង់មុខឬសព្វសព៌ាង្គកាយក៏មាន( ហៅដោយបញ្ចៀសថា ផ្កាឈើ, កើតផ្កាឈើ ) ។ អុតព្រៃនេះមានឈ្មោះផ្សេងគ្នាតាមលក្ខណសណ្ឋានដែលកើតគឺ អុតបាយ, ផ្លែភ្លាំង, ក្រោះរមាស ជាដើម ។ អុតស្វាយ អុតពួកអុតក្ដាមដែរ ប៉ុន្តែដោរធំៗ មានសម្បុរស្វាយក្រមៅ ។ មុខអុត មុខដែលមានស្នាមអុត ។ល។ ( ព. កា. )
ឧទាហរណ៍៖ អុតជាជំងឺគួរតែខ្លាច ព្រោះរោគនេះកាចរុករានឆ្លង ពេលណាឮថាមានម្ដងៗ ជនផងត្រូវស្ដាប់បញ្ជាពេទ្យ ។ ប្រញាប់ចាក់ថ្នាំបង្ការភ្លាម ធ្វើតាមបម្រាមកុំបណ្ដែត- បណ្ដោយឲ្យកើតទៅជាហេតុ នាំឲ្យរោគអុតឆ្លងពេញពាស ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុញន៏!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អុញ! ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អុញ! ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុញ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម
ឧទាហរណ៍៖ អុញ! កំពប់អស់រលីង! អុញ! ធ្វើកើតភ្លាម! អុញន៏! គេថាកុំៗមិនស្ដាប់, ឥឡូវមិនខុសពីមាត់ថា! មែនអីុថាៈ !

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យលាន់មាត់ដោយភ្ញាក់, ដោយជ្រុលគំនិត, ជ្រុលដៃ; នឹកស្ដាយ; បន្ទោស; ស្ងើចឬដោយមានអំណរជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ អុញ! កំពប់អស់រលីង! អុញ! ធ្វើកើតភ្លាម!; អុញន៏! គេថាកុំៗមិនស្ដាប់, ឥឡូវមិនខុសពីមាត់ថា! មែនអីុថាៈ !

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុជៗ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ព. ប្រ. ) ដែលមានសម្បុរឬសណ្ឋានរទុះៗច្រើនអន្លើ ( ដូចជាស្នាមអុជ )។
ឧទាហរណ៍៖ ខ្មៅអុជៗ ( ធ្លាប់សរសេរជា អុចៗ មកយូរហើយ ប្រើតាមទម្លាប់នោះក៏បាន ។ ម. ព. អុជ ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុជអាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( ព. ប្រ. ) ញុះញង់ចាក់រុកនាយអាយឲ្យក្ដៅចិត្តខ្លាំង( ដូចគេអុជអាលផង )
ឧទាហរណ៍៖ អុជអាលបណ្ដាលឲ្យទាស់គ្នា ( ធ្លាប់សរសេរជា អុចអាល យូរមកហើយ ប្រើតាមទម្លាប់នោះក៏បាន។ ម. ព. អុជ ផង )។

                       ប្រើជា គុ. ក៏បាន ។
ឧទាហរណ៍៖ សម្ដីអុជអាល ។

                     ( ព. កា. )
ឧទាហរណ៍៖ សម្ដីអុជអាល រែងនាំបណ្ដាល ឲ្យកើតវិវាទ ឬបើពុំនោះ ក៏ត្រឹមបែកឃ្លាត ទោះញាតិនិងញាតិ ក៏អាចបែកគ្នា ។ ខូចការប្រាស្រ័យ លុះយូរខែថ្ងៃ រីករាលទៅជា បែកសាមគ្គី ដែលព្រះភគវា ទ្រង់ត្រាស់ប្រាប់ថា នឹងមានវិនាស ។ សម្ដីអុជអាល ចង្រៃត្រកាល ទោះបីអ្នកឈ្លាស អាចក្លាយជាខ្មៅ មួម៉ៅផ្ដេសផ្ដាស មន្ត្រីឬរាស្ត្រ ដើរទាសខុសផ្លូវ ។

                      កំដៅក្រហាយ ចាក់រុក ឱ្យបានទៅជារឿងធំ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុជ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ឧជ្ជល; សំ. ឧជ្វល ” ឆេះទ្រលោម; ភ្លឺរុងរឿង, ភ្លឺសន្ធោ, ភ្លឺសន្ធោសន្ធៅ “, ខ្មែរលុបជើង ជ ឬ ជើង វ និងតួ ល ទុកត្រឹមតែ ឧជ ប្រើជា អុជ ) ដុតឲ្យឆេះមានអណ្ដាតភ្លើងឡើង
ឧទាហរណ៍៖ អុជចង្កៀង ( ធ្លាប់សរសេរជា អុច មកយូរហើយ ប្រើតាមទម្លាប់នោះក៏បាន ) ។

                      ទោះបី ដុតមិនមានអណ្ដាតភ្លើងក៏ហៅ អុជ បានខ្លះដែរ។
ឧទាហរណ៍៖ អុជបីប៉ុយ ឬ អុជបីរណ្ដៅ ដាក់ប៉ុយទន្សែជាដើមលើស្បែក ( មនុស្ស ) បីអន្លើ, ត្រង់កន្លែងដែលត្រូវដាក់ហើយដុតឲ្យឆេះប៉ុយទាំងបីនោះ ដើម្បីឲ្យជារោគសរសៃ ( តាមទម្លាប់ខ្មែរខ្លះដែលធ្លាប់ប្រើ ) ។ អុជជ័រ ដុតរណ្ដៅជ័រ… ដើម្បីឲ្យចេញជ័រថ្លា ។

                      ព. ប្រ. ញុះ ឬញុះញង់ឲ្យក្ដៅចិត្ត។
ឧទាហរណ៍៖ អុជឲ្យឈ្លោះគ្នា ( និយាយថា ដុត ក៏បាន ) ។ នាំអុជនាំអាល នាំបណ្ដាលឬនាំញុះញង់ឲ្យក្ដៅចិត្ត ( ម. ព. អុជអាល ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុចៗ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អុជៗ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុចអាល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អុជអាល ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុច

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អុជ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុងឡូវ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អាំងឡូ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុងឡូ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អាំងឡូ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុងម៉ុង្គ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សម្ដីនិយាយឃ្លាតក្លាយមកពីពាក្យ ឧម្មង្គ ( ម. ព.នេះ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុងប៉ាង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ចិ. ) ចៅសង្កាត់ជាតិចិនអ្នកកាន់កាប់កិច្ចការរាជការសង្កាត់ ត្រួតត្រាប្រជាជនជាតិចិន ដែលនៅក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ, ជាអ្នកស្ដាប់បង្គាប់ចៅហ្វាយស្រុក ( អភិបាលស្រុក ) ឬអធិបតីរាជការក្រុមមឿង ( អភិបាលក្រុង )។
ឧទាហរណ៍៖ អុងប៉ាងតៀជីវ, អុងប៉ាងគឹងតាំង ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ល. អោ់ង អ. ថ. អូង ) ពាងធំរាងក្អេងកណ្ដាល មាត់និងបាតប៉ុនគ្នា សម្រាប់ដាក់ទឹក។
ឧទាហរណ៍៖ ងូតទឹកអស់មួយអុង; ស្ករត្នោតមួយអុង ។

                     ( យ. ) លោក ( សម្រាប់ខ្មែរនិយាយទៅរកឥស្សរជនឬបព្វជិតជាតិយួន )។
ឧទាហរណ៍៖ អុងអញ្ជើញទៅណា ?, និមន្តអុងឆាន់តែ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បុសសព្វនាម
មានន័យថា ( យ. ) លោក ( សម្រាប់ខ្មែរនិយាយទៅរកឥស្សរជនឬបព្វជិតជាតិយួន )។
ឧទាហរណ៍៖ អុងអញ្ជើញទៅណា ?, និមន្តអុងឆាន់តែ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុកឡុក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលនាំឲ្យវឹកវរ, ឲ្យជ្រួលច្របល់, ដែលកញ្រ្ជោកបោកបាចតតូងតតាងនាំឲ្យជ្រួលច្របល់។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើអុកឡុក, នាំអុកឡុក; រឿងអុកឡុក ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលនាំឲ្យវឹកវរ, ឲ្យជ្រួលច្របល់, ដែលកញ្រ្ជោកបោកបាចតតូងតតាងនាំឲ្យជ្រួលច្របល់។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើអុកឡុក, នាំអុកឡុក; រឿងអុកឡុក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុកស៊ីហ្សែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ជារកោ អង្គសរលម៉្យាង ដែលលាយជាមួយនឹងហ៊ីដ្រូហ្សែន ក្លាយទៅជាទឹក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុកស៊ីតអាស៊ីត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា សមាធាតុអុកស៊ីសែននៃអលោហៈ។ ឧទាហរណ៍ SO3 ឬ P2O5 ដែលអោយទៅជាអុកស៊ីអាស៊ីតក្នុងទឹក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. ឧក កិ. ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. អក, ល. អ៝ក អ. ថ. អុក “ទ្រូង” ) ខ្សែចងទ្រូងឬខ្សែពុង គឺខ្សែដែលចងរឹតកែបសេះ។
ឧទាហរណ៍៖ ធូរខ្សែអុក, ចងខ្សែអុក ( ខ្សែទ្រូង ) ។

                       ( ម. ព. ពាង ន. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺះ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យឆ្លើយដោយឥតគោរព ទទួលពាក្យហៅចំពោះមករកខ្លួន, ជាជំនួសពាក្យ បាទ ! ឬ ចាះ !; ជាដើម, ដូចជាកូនហៅម្ដាយថា ម៉ែ!, ម្ដាយឆ្លើយថា អឺះ! ឬប្រើទាំងស្រែកហៅទាំងឆ្លើយពីចម្ងាយក៏បាន, ដូចជា អឺះបង!, ឆ្លើយថា អឺះ! ( ប្រើសំឡេងខ្ពស់វែងថា អឺ៎៎ះ! ក៏មាន ) ។ បើទីជិតប្រើជា អ៊ឺះ! ក៏មាន ( ព. សា. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ឺ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អឺ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺអឹង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា កងរំពង, ទ្រហឹងអឺងអាប់។
ឧទាហរណ៍៖ សូរសព្ទអឺអឹង ( ម. ប្រ. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺរ៉ូប្យែន

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អឺរ៉ូប្យាំង )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺរ៉ូប្យាំង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. ឱរ៉ុប ឬ ឱរ៉ូប ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺរ៉ូប

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អឺរ៉ុប )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺរ៉ុប

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. ឱរ៉ុប ឬ ឱរ៉ូប ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺយ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( ព. ប្រ. ) ទើបតែនឹងផ្ដើមនិយាយ, តាំងផ្ដើមថា, ចេញថា : គ្រាន់តែអឺយឡើងគេអាចដឹងបានថាចេះឬល្ងង់ទៅហើយ ( ប្រៀបប្រដូចនឹងគេស្រែកច្រៀងថា អឺយ ) ។គួរប្រយ័ត្នក្នុងការប្រើពាក្យ អឺយ និងពាក្យ អើយ ( អ្ហើយ ) ក្នុងកាព្យនិងចម្រៀង, គឺកុំថា អឺយ ជាអើយ ឬ អើយ ជា អឺយ ឡើយ, ដូចជាកាព្យថា : បងអើយម្ដេចឡើយក៏មិនស្ដី… ( ត្រូវថា បងអ្ហើយ ឬបងង៉ើយ ) ទើបចួនគ្នានឹង ឡើយ, កុំថា បងអឺយ ដែលត្រូវចួនគ្នានឹង ឡឺយ, ទៅវិញ ។កាព្យមានពាក្យ អើយ ( អ្ហើយ ) ថា : ឱលោកតាអើយ សុំកុំឆ្លងឆ្លើយ ទៅរកវាអី ព្រោះវាកោងកាច កំណាចអប្រិយ៍ ក្រោយកុំស្រដី ទៅរកវាទៀត។( ត្រូវថា តាអ្ហើយ កុំថា តាអឺយ ឬតារ៉ើយ ) ។ កាព្យប្រើពាក្យ អឺយ ខាងចុងចប់ថា : កាព្យនេះប្រែចេញពីបាលី ខ្ញុំរាយសេចក្ដីតាមជើងកាព្យ ឲ្យចាប់ចួនគ្នាជាដរាប រាបសាចែងចប់ប៉ុណ្ណេះអឺយ។ ( ដូចគ្នានឹង… ប៉ុណ្ណេះឯង ឬប៉ុណ្ណេះហោង ឬក៏ ប៉ុណ្ណេះហើយ ដែរ ) ។ ពាក្យ អឺយ នេះជួនកាលប្រើសំឡេងថា អ្ហឺយ ក៏មាន សម្រាប់ស្រែកហៅគ្នាពីចម្ងាយ, ដូចជា បងអឺយ! អឺះបង! បងឆ្លើយថា អឺះ! ។ បើស្រែកហៅបង្អូសសំឡេងខ្ពស់វែង ត្រូវសរសេរជា អឺ៎៎យ, អឺ៎៎ះ ក៏បាន ( ម. ព. អឺះ, អ៊ឺះ, អើយ ទៀតផង ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យសម្រាប់កែមស៊ែម ប្រើក្នុងកាព្យឬសម្រាប់ស្រែកបង្អូសសំឡេងឲ្យវែងរលាក់រលែកតាមលំនាំបទប្រើក្នុងខាងដើមសង្កាត់ចម្រៀង, ប្រើក្នុងខាងចុងចប់; ប្រើសំឡេងខ្ពស់ជា អឺ៎៎យ ក៏មាន តាមលំនាំសំឡេងដែលត្រូវប្រើ ( ម. ព. អឺយរ៉ា ក្នុងពាក្យ រ៉ា ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺបឡឺប

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អើបឡើប ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺត

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយអំណរ ព្រោះរើសផ្លែឈើបានជាដើម ( ដោយសេចក្ដីថា “បានមកខ្លួនឯណេះក្រអឺត” )។
ឧទាហរណ៍៖ អឺតបានអញ! ។ គុ.ងាយ, ស្រួល : ផ្លូវស្រណុកអឺត, ការស្រណុកអឺត ( ព. សា. ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺងអ័ព្ទ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ម. ព. អឺងអាប់ )។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ( ម. ព. អឺងអាប់ )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺងអាប់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលឮសូរស៊ានទ្រហឹងលាយឡំច្របល់គ្នាពុំប្រាកដជាថាអ្វីខ្លះ ឬសំឡេងអ្វីជាអ្វី។
ឧទាហរណ៍៖ សូរសព្ទអឺងអាប់; ឮសូរស្រែកអឺងអាប់ ។ សូរទ្រហឹងអឺងអាប់ សូរអឺងអាប់ស្ទើហ៊ឹងត្រចៀក ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលឮសូរស៊ានទ្រហឹងលាយឡំច្របល់គ្នាពុំប្រាកដជាថាអ្វីខ្លះ ឬសំឡេងអ្វីជាអ្វី។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺងកង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ទ្រហឹង, កងរំពង, គឹកកង។
ឧទាហរណ៍៖ សូរមាត់អឺងកង; លាន់ឮអឺងកង, ស្រែកអឺងកង ( និយាយថា អឹងកង ក៏មាន ប៉ុន្តែ ម. ប្រ ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ទ្រហឹង, កងរំពង, គឹកកង។
ឧទាហរណ៍៖ សូរមាត់អឺងកង; លាន់ឮអឺងកង, ស្រែកអឺងកង ( និយាយថា អឹងកង ក៏មាន ប៉ុន្តែ ម. ប្រ ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឺ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា អើ ។
ឧទាហរណ៍៖ អឺហ្នឹងហើយ! អើហ្នឹងហើយ !

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ឹះអ៊ះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយក្រោធខ្លាំង ឬដោយខំប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម ។

ឧទាហរណ៍៖ ខឹងអ៊ឹះអ៊ះទះកន្ទេល ( និយាយថា អ៊ុះអ៊ះ ក៏បាន ) ។កិ.( ព. ប្រ. ) ខំប្រឹងស្ទុះស្ទាដោយឈឺចិត្តតែរាល់គ្នា : បងប្អូនក្នុងស្រុកគេអ៊ឹះអ៊ះជួយខ្ញុំតែរាល់គ្នា ( ប្រើជា អឹុះអ៊ះ ក៏បាន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ឹះ!

👉ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( មើលក្នុងពាក្យ អឺះ! ) ។ឧ. ពាក្យលាន់មាត់ដោយប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់ជាដើម : លាន់មាត់ឮអឹុះ ( ឮអឹុះ ប៉ុន្តែសូរវែង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អុឹះ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សូរលាន់មាត់ដោយធុញ ឬដោយប្រឹងលើករបស់ធ្ងន់, ដោយប្រឹងរមាត់ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ លាន់មាត់ឮអឹុះ ។ មិនអឹុះ, មិនដែលអឹុះ ឬ មិនដែលមានអឹុះ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលធន់ទ្រាំ, ចេះអត់ឱន មិនដែលឮត្អូញ ឬឆ្លើយឆ្លងតបតដល់ម្ដង ។
ឧទាហរណ៍៖ វាគោរពខ្ញុំណាស់ ទុកជាស្ដីបន្ទោសយ៉ាងណាក៏មិនអុឹះ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ឹកធឹក

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ហ៊ឹកហ៊ាក់, គគ្រឹគគគ្រេង, រុងរឿង( ដោយមានមនុស្សច្រើននិងគ្រឿងតុបតែងដ៏ល្អព្រមទាំងភ្លេងតន្ត្រីផង )។
ឧទាហរណ៍៖ បុណ្យអុឹកធឹក, មហោស្រពអឹុកអធឹក ( ម. ព. អធិក ផង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឹមអៀម

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលចេះតែស្ងៀមក្រអឹមអៀនប្រៀន, មិនសូវស្ដីនិយាយ ឬដែលច្រើនតែនិយាយរហ៊ឹមៗស្ទើរមិនហើបមាត់( ដោយមានសេចក្ដីអៀនច្រើន )។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអឹមអៀម, សម្ដីអឹមអៀម; និយាយអឹមអៀម (និយាយថា អិមអៀម ក៏មាន, តាមទម្លាប់ប្រើ ) ។ ព. ទ. បុ. អឹមអៀមស្ងៀមជាជាងស្ដី ស៊ីចេកខ្ចីជាជាងនៅមាត់ទទេ បើឃើញថាពុំគួរនិយាយកុំនិយាយ, មានអ្វីបន្តិចបន្តួចនៅជិតគួរបរិគោគទៅ កុំរង់ចាំភោជនាហារដែលមិនដឹងជានៅឯណាឬមិនដឹងជាអង្កាល់នឹងបាននោះ ។ ( ព. កា. ) : បើមិនប៉ិនស្ដី អឹមអៀមវាហី ជាការស្រួលជាង និយាយខុសៗ ប្រុសគួរចៀសវាង ទោះបីនាងៗ ក៏គួរច្នោះដែរ ។ សម្ដីជាឯក ទោះចេះដឹងប្លែក ប៉ុន្តែនៅក្បែរ អ្នកប្រាជ្ញជ្រៅជ្រះ កុំស្ដីបង្វែរ ការណ៍ពិតឲ្យបែរ ជាឆ្គងទៅវិញ ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលចេះតែស្ងៀមក្រអឹមអៀនប្រៀន, មិនសូវស្ដីនិយាយ ឬដែលច្រើនតែនិយាយរហ៊ឹមៗស្ទើរមិនហើបមាត់( ដោយមានសេចក្ដីអៀនច្រើន )។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអឹមអៀម, សម្ដីអឹមអៀម; និយាយអឹមអៀម (និយាយថា អិមអៀម ក៏មាន, តាមទម្លាប់ប្រើ ) ។ ព. ទ. បុ. អឹមអៀមស្ងៀមជាជាងស្ដី ស៊ីចេកខ្ចីជាជាងនៅមាត់ទទេ បើឃើញថាពុំគួរនិយាយកុំនិយាយ, មានអ្វីបន្តិចបន្តួចនៅជិតគួរបរិគោគទៅ កុំរង់ចាំភោជនាហារដែលមិនដឹងជានៅឯណាឬមិនដឹងជាអង្កាល់នឹងបាននោះ ។ ( ព. កា. ) : បើមិនប៉ិនស្ដី អឹមអៀមវាហី ជាការស្រួលជាង និយាយខុសៗ ប្រុសគួរចៀសវាង ទោះបីនាងៗ ក៏គួរច្នោះដែរ ។ សម្ដីជាឯក ទោះចេះដឹងប្លែក ប៉ុន្តែនៅក្បែរ អ្នកប្រាជ្ញជ្រៅជ្រះ កុំស្ដីបង្វែរ ការណ៍ពិតឲ្យបែរ ជាឆ្គងទៅវិញ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឹងកង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ម. ព. អឺងកង ) ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ( ម. ព. អឺងកង ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អឹង

👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា លូកដៃខ្វេះកាយយកបាយដល់បាតឆ្នាំង។
ឧទាហរណ៍៖ អឹងបាយកក ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីស្លង់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អីុស្លង់, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) រ៉ៃក្យាវិក។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីស្រាអែល

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អីុស្រាអែល, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) ហ៊្សេរុយសាឡិម។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីសូតូបលោកធាតុ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា អីុសូតូបកម្រដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅពេលរស្មីថាមពលលោកធាតុកម្រិតខ្ពស់ មានអន្តរកម្មជាមួយណ្វៃយ៉ូនៃអាតូមដែលមាននៅកន្លែងដើមតាមធម្មជាតិ ។ អីុសូតូបលោកធាតុត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់សម្រាប់ចង្អុលបង្ហាញសកម្មភាពម៉ាញេទិករបស់ព្រះអាទិត្យ (អាចកាត់បន្ថយរស្មីលោកធាតុ) ឬជាសារធាតុកម្រដែលបញ្ជូនក្នុងបរិយាកាស ។ អីុសូតូបលោកធាតុក៏ត្រូវបានហៅថា ណ្វៃយ៉ូលោកធាតុ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីរ៉ង់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស អីុរ៉ង់, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) តេហរ៉ង់។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីថាៈ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. អីុថា )។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត

អ៊ីថា

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( ព. សា. ) អុីចឹង, ហេតុហ្នឹង។
ឧទាហរណ៍៖ ថាមិនឲ្យគ្នាទៅអីុថា: បានជាគ្នាមិនទៅ! ដេញវាយគ្នាអុីថា: មិនឲ្យគ្នារត់! ។

                     ទេតើ : ខ្ញុំថាកុំឲ្យចាំអុីថា: រួចអ្នកចេះតែចាំគាត់ ទាល់តែហួសពេលអស់ ! ។ ទេឬ? : អ៎ ! អុីចុះអុីថាៈ? ( យកសេចក្ដីថា ទេតើ! ក៏បាន ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត