សវនូបចារ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (បា. < សវន + ឧបចារ) ទីមានចម្ងាយល្មមស្ដាប់សំឡេងឮទៅវិញទៅមក ។ ល ។ បើមានសព្ទដទៃដែលជារស្សៈ ឬលហុភ្ជាប់ជាមួយពីខាងដើម ត្រូវតម្រួត ស ជា ស្ស, ដូចជា ធម្មស្សវនកាល (ធ័ម-ម័ស-សៈវ៉ៈន៉ៈ–) ពេលដែលគួរស្ដាប់ធម៌ ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖