អាគម
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (សំ. បា. ) ការមក, ដំណើរមកដល់; ការរៀនសូត្រ; សេចក្តីដឹង, ការចេះដឹង; គម្ពីរ, សាស្រ្តឬសាស្ត្រា, ពុទ្ធមន្ត; គាថាដែលរៀនចេះចាំតៗគ្នាមក; របៀន ។ ព. វ. អក្សរដែលចុះថែមមក, សម្រាប់បាលីភាសា, ដូចជា ចតុ + អរិយសច្ច ចុះ រ ថែមមកជា ចតុរ ហើយធ្វើ អ ជា អា > ចតុរារិយសច្ច “អរិយសច្ចបួន” ; អក្សរ រ ដែលចុះថែមហៅថា រ–អាគម ។ ខ្មែរច្រើនហៅចំពោះតែមន្តគាថាសម្រាប់សូត្រសែកឬស្ដោះផ្លុំថា អាគម “របៀន”
ឧទាហរណ៍៖ ចេះអាគម, សូត្រអាគម, មន្តអាគម ។
អាគមអាស្រ័យ ការអាស្រ័យដោមន្តអាគម; មន្តអាគមរាយរង។
ឧទាហរណ៍៖ ចេះអាគមអាស្រ័យ ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖