អស្ដង្គត
👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា (សំ. អស្ដំគត; បា. អដ្ឋង្គត ឬ អត្ថង្គត) ដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ធ្លាក់ចុះបាត់ទៅ; លិចបាត់ទៅ; បាត់ពន្លឺទៅ; ដែលដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ដែលលិចបាត់ទៅហើយ ។
ឧទាហរណ៍៖ ព្រះអាទិត្យអស្ដង្គត ព្រះអាទិត្យលិច ។ ពេលអស្ដង្គត ពេលថ្ងៃលិច។
បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អ័ស-ស្ដ័ង-គៈតៈ, ដូចជា អស្ដង្គតកាល ឬ ––វេលា, ––សម័យ កាលឬវេលា, សម័យនៃព្រះអាទិត្យលិច (ពេលថ្ងៃលិច) ។ អស្ដង្គតសូរ្យ, ––សូរ្យា, ––សូរ្យោ (––សូរ, ––សូរយ៉ា, ––សូរ-យ៉ោ) ព្រះអាទិត្យលិច (ព. កា. ) ។ ល ។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា (សំ. អស្ដំគត; បា. អដ្ឋង្គត ឬ អត្ថង្គត) ដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ធ្លាក់ចុះបាត់ទៅ; លិចបាត់ទៅ; បាត់ពន្លឺទៅ; ដែលដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ដែលលិចបាត់ទៅហើយ ។
ឧទាហរណ៍៖ ព្រះអាទិត្យអស្ដង្គត ព្រះអាទិត្យលិច ។ ពេលអស្ដង្គត ពេលថ្ងៃលិច។
បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. អ័ស-ស្ដ័ង-គៈតៈ, ដូចជា អស្ដង្គតកាល ឬ ––វេលា, ––សម័យ កាលឬវេលា, សម័យនៃព្រះអាទិត្យលិច (ពេលថ្ងៃលិច) ។ អស្ដង្គតសូរ្យ, ––សូរ្យា, ––សូរ្យោ (––សូរ, ––សូរយ៉ា, ––សូរ-យ៉ោ) ព្រះអាទិត្យលិច (ព. កា. ) ។ ល ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖