អធ្វ័ន
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. អធ្វន៑; បា. អទ្ធា ) ផ្លូវ, ដងផ្លូវ។
ឧទាហរណ៍៖ កណ្ដាលអធ្វ័ន ឬ —អធ្វា កណ្ដាលផ្លូវ ( ព. កា. ) : ចុល្លធនុគ្គហ៍ ដើរស្រួលជាសុខ តាមដងអធ្វ័ន ហេតុតែបុព្វកម្ម តាមផ្ដល់ឲ្យភ័ន្ដ ប្រទះចោរប្លន់ កណ្ដាលអធ្វា ។ ល ។ ( រឿងចុល្លធនុគ្គហបណ្ឌិតត្រូវចោរសម្លាប់កណ្ដាលផ្លូវ )។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖