តើពាក្យ «អតិ» មានន័យដូចម្ដេច ?

អតិ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. ) កន្លង; ក្រៃ, ពេក, ក្រៃពេក, ពន់ពេក, ក្រៃលែង; លើស, លើសលែង, ហួស, ហួសពេក; ផុត, បំផុត, ណាស់ ។ និបាតសព្ទ ( ឬបា. ហៅ ឧបសគ្គ, សំ. ហៅ ឧបសគ៌ ) ជាបុព្វបទសម្រាប់ប្រើចំពោះតែរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមនាមសព្ទឬកិរិយាសព្ទ, ដូចជា អតិកថា សម្ដីហួសហេតុ; អតិពាក្យ ។ អតិកល្យាណ ( —កល់-យ៉ាន ) មានលម្អក្រៃពេក ( បើស្ត្រីជា អតិកល្យាណី ) ។ អតិក្រិស ស្គមណាស់; ក្ដៀបពេក ។ អតិក្រឹត ធ្វើល្មើស ។ អតិក្រោធ ក្រោធខ្លាំង ។ អតិគម្ភីរ ជ្រៅក្រៃពេក ។ អតិគម្ភីរភាព (—គ័ម-ភី-រៈ—) ភាវៈជ្រៅក្រៃពេក ។ អតិគារវវាចា សម្ដីគោរពជាអតិបរមា ។ អតិចណ្ឌាល កាចក្រៃពេក ។ អតិចរិយា ឬ —ចារ ការប្រព្រឹត្តកន្លង; ការផិតក្បត់ចិត្តស្វាមីឬក្បត់ចិត្តភរិយា ។ អតិចារិនី ស្រីផិតប្ដី ។ អតិជាតបុត្ត ឬ —បុត្រ ( —ជាតៈ— ) កូនប្រសើរកន្លង ។ អតិតរុណ ( —តៈរុន ) ក្មេងពេក; ខ្ចីណាស់ ( ឥត្ថី. អតិតរុណី ) ។ អតិទាន អំណោយយ៉ាងធំ ។ អតិទារុណ អាក្រក់ក្រៃ; កាចឆ្នើម ( បើស្ត្រីជា អតិទារុណី ) ។ អតិទុក្ករ ដែលកម្រធ្វើកើត, ដែលធ្វើបានដោយកម្រក្រៃពេក ។ អតិទុក្ខ ទុក្ខខ្លាំង, សេចក្ដីព្រួយខ្លាំង ។ អតិទុគ្គត ឬ —គ៌ត ( —គត់ ) ទុគ៌តក្រៃពេក, ក្រីក្រពន់ពេក ។ អតិទេព ទេពតាស័ក្តិធំ ។ អតិបរមា ( —ប៉ៈរ៉ៈម៉ា) ន. ឬ គុ. ( បា. < អតិ + បរម គុ. ) កម្រិតយ៉ាងច្រើន, យ៉ាងខ្ពស់, យ៉ាងឆ្ងាយបំផុត; យ៉ាងច្រើនបំផុត, យ៉ាងក្រៃលែង, ដ៏លើសលុបបំផុត : អតិបរមានៃសីតុណ្ហភាពនៅប្រទេសកម្ពុជា គឺ ៤១ អង្សា; គប្បីខិតខំធ្វើការនេះ ឲ្យបានលទ្ធផលជាអតិបរមា ( បារ. Maximum ) ។ ព. ផ្ទ. អប្បបរមា ។ អតិបរិមាណ ( —បៈរ៉ិម៉ាន ) បរិមាណយ៉ាងក្រៃលែង, ចំនួនយ៉ាងច្រើនឬយ៉ាងខ្ពស់បំផុត ( ម. ព. បរិមាណ ផង ) ។ អតិពាក្យ ឬ —វាក្យ ពាក្យពោលកន្លង គឺពាក្យជេរ, ពាក្យមើលងាយ, ពាក្យហួសហេតុ, អតិកថា ។ អតិពាល ក្មេងណាស់; ល្ងង់ពេក ( បើស្ត្រីជា អតិពាលា ) ។ អតិព្រឹទ្ធ ចាស់ណាស់ ( បើស្ត្រីជា អតិព្រឹទ្ធា ) ។ អតិភោក្ដា ( ជើង ដ ) បរិភោគហួសប្រមាណ, ស៊ីច្រើនហួស ។ អតិមធូរ ( —មៈធូ; សំ. បា. —មធុរ ) ផ្អែមណាស់; ឆ្ងាញ់ណាស់; ពីរោះណាស់ ។ អតិមហ័គ្ឃ ( —មៈហ័ក ) ដែលមានតម្លៃច្រើនក្រៃពេក ។ អតិមហន្ត ( —មៈហន់ ) ធំកន្លង, ធំណាស់ ( ឥត្ថី. អតិមហន្តី ) ។ អតិមានះ មានះក្រៃពេក, ប្រកាន់ហួសពេក ។ អតិមុខរ ឬ —មុខរៈ ( —មុ-ខ ឬ —មុខៈរ៉ៈ ) មុខរឹងឬមាត់រឹងក្រៃពេក ( បើស្ត្រីជា អតិមុខរា អ. ថ. —មុ-ខៈរ៉ា ) ។ អតិមូល ថ្លៃហួសពេក ។ អតិវិសាល ទូលាយណាស់ ។ អតិវិសេស ប្លែកពេក, ប្លែកក្រៃលែងជាងប្រក្រតី ។ អតិវិសេសគុណនាម គុណនាមដែលមានដំណើរប្លែកក្រៃលែងជាងប្រក្រតី, ដូចជា ខ្ពស់សន្លឹម, ជ្រៅស្រឡូង ជាដើម; សន្លឹម, ស្រឡូង ជា អតិវិសេសគុណនាម ។ អតិសន្ដាប ក្ដៅខ្លាំង ។ អតិស័យ ច្រើនក្រៃ, ច្រើនណាស់ ។ អតិសាយ័ណ្ហ ល្ងាចពេក, ល្ងាចណាស់ ។ អតិសុខុម សុខុមក្រៃពេក ។ អតិសុខុមទស្សន៍ ( —មៈទស់ ) ប្រដាប់សម្រាប់ឆ្លុះមើលនូវអតិសុខុមប្រាណ ។ អតិសុខុមប្រាណ សត្វមានជីវិតយ៉ាងតូចល្អិតជាទីបំផុត ដែលគេអាចមើលឃើញបានតែដោយសារអតិសុខុមទស្សន៍ ។ អតិសុខុមសាស្ត្រ វិទ្យាសាស្ត្រផ្នែកខាងការសិក្សាពីអតិសុខុមប្រាណ ។ អតិសុខុមាល ( —ម៉ាល ) ដែលធ្លាប់តែស្រណុកក្រៃពេក ( ម. ព. សុខុមាល ផង ) ។ អតិសោភ័ណ ល្អកន្លង ( ឥត្ថី. អតិសោភនា ឬ —សោភា )។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត