អណ្ដាប់
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ថ្នាក់, ជាន់, លំដាប់ ។ ព. សា. រណ្ដាប់។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលមិនមែនជាប្រមុខ, សាធារណៈ; សាមញ្ញ; ដែលជាបរិវារគេ។
ឧទាហរណ៍៖ ភិក្ខុអណ្ដាប់ ឬ លោកអណ្ដាប់ ភិក្ខុសាមញ្ញ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត