តើពាក្យ «ស្រ័យ» មានន័យដូចម្ដេច ?

ស្រ័យ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. ឝ្រយ ឬ ឝ្រយណ “ទីអាស្រ័យ, ទីពំនាក់, ទីជ្រកកោន” ) ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ គុណ ថា ។
ឧទាហរណ៍៖ គុណស្រ័យ គុណជាទីអាស្រ័យ, គុណបំណាច់ ។

                     ទារគុណស្រ័យ ទារគុណបំណាច់ ( និយាយថា ទារគុណទារស្រ័យ ក៏បាន ) ។ យកគុណស្រ័យ ឬ យកគុណយកស្រ័យ ( ម. ព. យក ) ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត