តើពាក្យ «ស្ដម្ភ» មានន័យដូចម្ដេច ?

ស្ដម្ភ

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. ស្តម្ភ ជើង ត; បា. ថម្ភ ) សសរ ។ គុ. ឬ ន. រឹងរូស, រឹងត្អឹង; រឹងប៉ឹង; មាំមួន; អ្នករឹងត្អឹង, មុខរឹង ។ ខ្មែរហៅសសរដែលគេបណ្ដុះភ្ជាប់លើធ្នឹមទាបត្រង់ល្វែងបាំងសាចវិហារឬសាលាថា សសរស្ដម្ភ ។ មើលពាក្យ ចតុស្ដម្ភ ផង ។ ស្ដុកស្ដម្ភ រឹងជំហរ; មាំមួន ( ដោយទ្រព្យសម្បត្តិ )។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សស្ដុកស្ដម្ភ, មានទ្រព្យស្ដុកស្ដម្ភ។ល។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត