សៅដៅ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ព. បុ. ) ពាយងាយ, ខ្ជីខ្ជា, ផ្ដេសផ្ដាស។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ ( ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ ) : ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ( ព. បុ. ) ពាយងាយ, ខ្ជីខ្ជា, ផ្ដេសផ្ដាស។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ ( ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ ) : ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖