សេល
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា.; សំ. ឝៃល ) ភ្នំ ( ភ្នំថ្ម ) ។ ព. កា. ប្រើជា សេលា, សេលោ, សេលំ ( —លុ័ង ) ក៏បាន ។ សេលបព៌ត ( —បរពត់ ) ភ្នំថ្ម ។ សេលម័យ ដែលសុទ្ធតែភ្នំ, ដែលដេរដាសដោយភ្នំ។
ឧទាហរណ៍៖ ប្រទេសសេលម័យ។ល។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖