សុប្បភាត
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. ឬ សំ. ) អរុណោទ័យ, ពេលថ្ងៃរះ, ពេលភ្លឺឯកើត។
ឧទាហរណ៍៖ ចេញដំណើរទៅតាំងពីសុប្បភាត ។ គុ.ដែលរះភ្លឺច្បាស់ពីទិសបូព៌ : វេលាសុប្រភាត ។ សុប្បភាត សុវត្ថិ! ឬ សុប្រភាត សួស្ដី ! អរុណ សុវត្ថិ ! ឬ អរុណ សួស្ដី! ( ម. ព. វាសរង្គាភិវាទ ក្នុងពាក្យ វាសរ ឬ វាសរៈផង ) ។ សុប្បភាតកាល, —សម័យ ឬ សុប្រភាត—(—តៈ—) ពេលថ្ងៃរះ (ដែរ)។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖