អំនួត
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការពោលអួត ឬសម្ដីអួត។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សមានអំនួត មនុស្សអ្នកអួត ( កុំប្រើថា សេចក្ដីអំនួត, បើត្រូវការប្រើពាក្យថា សេចក្ដី ត្រូវថា សេចក្ដីអួត ក៏គឺ អំនួត ហ្នឹងឯង ) ។ ព. កា. ពន្យល់ឲ្យប្រើពាក្យ អំនួត ថា : អំនួតជានាមសព្ទ មានបែបប្រាប់ថាកុំប្រើ– “សេចក្ដី” ថែមស៊ែមលើ ទាំងកុំប្រើ “ក្ដី” ផ្សំឡើយ ។ ( ម. ព. សេចក្ដី ផង ) ។
ការពោលសរសើរដោយខ្លួនឯង ថាគ្រាន់បើជាងគេ សំដីអួតខ្លួនឯង។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖