អហង្ការិន
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (សំ. ––រិន៑; បា. ––រី) ដែលមានអហង្ការ; ដែលប្រកាន់មានះខ្លាំង; ដែលរឹងត្អឹងឬមុខរឹងក្រៃពេក; អ្នកដែលមានអហង្ការ។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអហង្ការិន; បើស្ត្រីជា អហង្ការិនី, ប្រើជា អហំ–– ក៏បាន ( ម. ព. អហង្ការ ផង )។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា (សំ. ––រិន៑; បា. ––រី) ដែលមានអហង្ការ; ដែលប្រកាន់មានះខ្លាំង; ដែលរឹងត្អឹងឬមុខរឹងក្រៃពេក; អ្នកដែលមានអហង្ការ។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអហង្ការិន; បើស្ត្រីជា អហង្ការិនី, ប្រើជា អហំ–– ក៏បាន ( ម. ព. អហង្ការ ផង )។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖