អមូល
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. បា. ) ដែលឥតមូល, ឥតហេតុ, ឥតដើមទង។
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរអមូល។
ខ្មែរច្រើនប្រើជាពាក្យសាមញ្ញថា អមូលកែ ( អៈមូលៈ— )។
ឧទាហរណ៍៖ ក្តីអមូលកែ ក្ដីឥតមូលហេតុឬដែលមានមូលហេតុពុំប្រាកដ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖