អបោគណ្ឌ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា អ្នកដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; មនុស្សកម្លាច, កូនក្មេង ។ ព. កា. ថា
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអបោគណ្ឌ ច្រើនតែភ័ន្តវល់គំនិត ព្រោះគ្នាមានចរិត មិនដិតដល់ខ្វល់ម្ដងៗ ។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. ) ដែលវិកលឬពិការរាងកាយ; ដែលជាអ្នកខ្លាចច្រើន ( កម្លាច ) ។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្សអបោគណ្ឌ។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖