សំនួន
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប្រើជា សាំន្វន អ. ថ. —នួន ) ដំណើរឬទំនងពាក្យ; លំនាំសេចក្ដី; វោហារ; ពាក្យពោលសង្កត់; ពាក្យផ្ដាច់ជើង។
ឧទាហរណ៍៖ កែសំនួន; លើកសំនួនដាក់; លេងសំនួន; និយាយពេញសំនួន។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលល្មមឬគួរដល់ការ។
ឧទាហរណ៍៖ ប្រាក់ប៉ុណ្ណឹងមិនសំនួនដល់ការទេ ។ សំណំសំនួន ( ម. ព. សំណំ )។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖