សោមនស្ស
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា.; សំ. សៅមនស្យ ) សេចក្ដីសប្បាយចិត្ត, សេចក្ដីរីករាយសប្បាយ; អំណរ។ សោមនស្សវេទនា ( —ម៉ៈន័ស-សៈ— ) ដំណើរទទួលអារម្មណ៍ជា សោមនស្ស ។ ព. ផ្ទ. ទោមនស្សវេទនា។ល។
ឧទាហរណ៍៖ មានសោមនស្ស ( មិនបាច់ប្រើ សេចក្ដី ផ្សំជា សេចក្ដីសោមនស្ស ទេ ) ។ ព. ផ្ទ. ទោមនស្ស។
សេចក្តីសប្បាយចិត្ត សេចក្តីរីករាយសប្បាយ អំណរដោយបានលាភ ដំណើរទទួលអារម្មណ៍ជាសោមនស្ស។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖