សេរ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បា. < ស. “ខ្លួនឯង” + ឦរ “ប្រព្រឹត្តទៅ” ; សំ. ស្វៃរ < ស្វ + ឦរ ) ដែលមានសិទ្ធលើខ្លួនឯង, ដែលធ្វើអ្វីបានតាមចិត្ត; ការប្រព្រឹត្តទៅបានតាមទំនើងខ្លួន, ការធ្វើអ្វីបានតាមអំពើចិត្ត, អំណាចលើខ្លួន ។ សេរកថា សម្ដីឥតក្រែង, ឥតញញើត ។ សេរជន ( —ជន់ ) អ្នកដែលមានសិទ្ធិលើខ្លួន ។ សេរប្បទេស ប្រទេសឯករាជ្យ ដែលមានអំណាចលើខ្លួនឯង។ ល ។ ( ម. ព. សិរ )។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( បា. < ស. “ខ្លួនឯង” + ឦរ “ប្រព្រឹត្តទៅ” ; សំ. ស្វៃរ < ស្វ + ឦរ ) ដែលមានសិទ្ធលើខ្លួនឯង, ដែលធ្វើអ្វីបានតាមចិត្ត; ការប្រព្រឹត្តទៅបានតាមទំនើងខ្លួន, ការធ្វើអ្វីបានតាមអំពើចិត្ត, អំណាចលើខ្លួន ។ សេរកថា សម្ដីឥតក្រែង, ឥតញញើត ។ សេរជន ( —ជន់ ) អ្នកដែលមានសិទ្ធិលើខ្លួន ។ សេរប្បទេស ប្រទេសឯករាជ្យ ដែលមានអំណាចលើខ្លួនឯង។ល។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖