តើពាក្យ «សម្បាច់» មានន័យដូចម្ដេច ?

សម្បាច់

👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. សម្បាច “ទទួល, ទទួលរក្សាទុក, រក្សាទុក” ) ទ្រព្យកេរ្ដិ៍, របស់ជាដំណែល, មរតក ។
ឧទាហរណ៍៖​ បុត្រធីតាត្រូវទទួលសម្បាច់របស់មាតាបិតា ។

👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលជាកេរ្តិ៍, ជាដំណែល, ជាមរតក ។
ឧទាហរណ៍៖ ទ្រព្យសម្បាច់, កេរ្តិ៍សម្បាច់ ។

ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត