សុគន្ធ
👉ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( សំ. បា. ) ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប; ដែលមានក្លិនក្រអូប ( ម. ព. ព្រះសុគន្ធ ឬ សម្ដេចព្រះសុគន្ធាធិបតី ក្នុងពាក្យ សមណសក្ដិ ឬ—ស័ក្ដិ ផង ) ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. សុ-គ័ន-ធៈ, ដូចជា សុគន្ធកុដិ ឬ—កុដី កុដិមានក្លិនក្រអូប( ជាឈ្មោះកុដិលំនៅព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ, មានផ្កាក្រអូបដែលគេដាក់បូជា ឬផ្កាឈើជិតខាងផ្សាយក្លិនក្រអូបជានិច្ច ) ។ សុគន្ធជាតិ ជាតិវត្ថុមានក្លិនក្រអូប, គ្រឿងក្រអូប ។ សុគន្ធបុប្ផា ឬ—បុស្ប ផ្កាមានក្លិនក្រអូប ។ សុគន្ធរស, សុគន្ធវារី ឬ សុគន្ធោទក (—គ័ន-ធោ-ទក់; < សុគន្ធ + ឧទក “ទឹក” ) ទឹកក្រអូប, ទឹកអប់។ល។
👉ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( សំ. បា. ) ក្លិនក្រអូប; គ្រឿងក្រអូប; ដែលមានក្លិនក្រអូប ( ម. ព. ព្រះសុគន្ធ ឬ សម្ដេចព្រះសុគន្ធាធិបតី ក្នុងពាក្យ សមណសក្ដិ ឬ—ស័ក្ដិ ផង ) ។ បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ អ. ថ. សុ-គ័ន-ធៈ, ដូចជា សុគន្ធកុដិ ឬ—កុដី កុដិមានក្លិនក្រអូប( ជាឈ្មោះកុដិលំនៅព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ, មានផ្កាក្រអូបដែលគេដាក់បូជា ឬផ្កាឈើជិតខាងផ្សាយក្លិនក្រអូបជានិច្ច ) ។ សុគន្ធជាតិ ជាតិវត្ថុមានក្លិនក្រអូប, គ្រឿងក្រអូប ។ សុគន្ធបុប្ផា ឬ—បុស្ប ផ្កាមានក្លិនក្រអូប ។ សុគន្ធរស, សុគន្ធវារី ឬ សុគន្ធោទក (—គ័ន-ធោ-ទក់; < សុគន្ធ + ឧទក “ទឹក” ) ទឹកក្រអូប, ទឹកអប់។ល។
ដកស្រង់ពីវចនានុក្រមសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត
👇 ស្វែងរកឬបកប្រែពាក្យផ្សេងទៀតនៅប្រអប់នេះ៖